Przepis ma charakter wyłącznie zmieniający. Odnosi się w całości do ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości i modyfikuje brzmienie tego aktu, przy czym treść samych zmian nie została tutaj odtworzona.

### Najważniejsze punkty

- Adresatem przepisu jest tekst ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, a nie obywatel ani organ stosujący prawo - z samego artykułu nie wynika żaden obowiązek ani uprawnienie.
- Zmiana obejmuje wykaz poprawek do aktu zmienianego, wyliczonych w akcie nowelizującym.
- Treść wprowadzonych zmian nie jest w tym miejscu odtworzona, więc z komentowanego fragmentu nie da się odczytać, na czym polegały.
- Skutek nastąpił jednorazowo, wraz z wejściem przepisu w życie: brzmienie aktu zmienianego zostało wtedy przeredagowane.
- Stan prawny odczytuje się z aktualnego brzmienia ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, a nie z tego artykułu.

### W praktyce

Przy ustalaniu stanu prawnego nie szuka się rozwiązania w tym artykule, lecz w obowiązującym brzmieniu ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości. Komentowany przepis pozwala jedynie ustalić, że to ten akt ingerował w treść aktu zmienianego.

o własności lokali

Art. 216 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi istotne narzędzie prawne, które reguluje stosowanie przepisów dotyczących nieruchomości przejętych lub nabytych na rzecz Skarbu Państwa oraz gminy. Przepis ten odnosi się do szeregu ustaw i dekretów, które były podstawą prawną do przejmowania nieruchomości w różnych okresach historycznych. Warto zwrócić uwagę na kilka kluczowych aspektów tego artykułu.

### 1. Zakres stosowania przepisów
Art. 216 odnosi się do przepisów rozdziału 6 działu III ustawy o gospodarce nieruchomościami, które mają być stosowane odpowiednio do nieruchomości przejętych lub nabytych na rzecz Skarbu Państwa na podstawie szeregu ustaw i dekretów wymienionych w artykule. Oznacza to, że przepisy te mają zastosowanie nie tylko do nieruchomości nabytych na podstawie obecnie obowiązujących przepisów, ale również do tych, które zostały przejęte na podstawie wcześniejszych regulacji prawnych.

### 2. Historyczne podstawy prawne
Artykuł wymienia konkretne ustawy i dekrety, które były podstawą prawną do przejmowania nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa. Są to m.in.:
- Ustawa z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości,
- Ustawa z dnia 22 maja 1958 r. o terenach dla budownictwa domów jednorodzinnych w miastach i osiedlach,
- Ustawa z dnia 31 stycznia 1961 r. o terenach budowlanych na obszarach wsi,
- Ustawa z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach,
- Ustawa z dnia 6 lipca 1972 r. o terenach budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego oraz o podziale nieruchomości w miastach i osiedlach,
- Dekret z dnia 26 kwietnia 1949 r. o nabywaniu i przekazywaniu nieruchomości niezbędnych dla realizacji narodowych planów gospodarczych,
- Ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości.

### 3. Odpowiednie stosowanie przepisów
Przepisy rozdziału 6 działu III ustawy o gospodarce nieruchomościami mają być stosowane „odpowiednio”. Oznacza to, że nie zawsze będą one stosowane wprost, ale z uwzględnieniem specyfiki i kontekstu historycznego, w jakim nieruchomość została przejęta. Jest to istotne, ponieważ różne ustawy i dekrety mogły mieć różne cele i procedury przejmowania nieruchomości.

### 4. Specjalne przypadki
Art. 216 uwzględnia również specjalne przypadki, takie jak nieruchomości wywłaszczone na rzecz państwowych i spółdzielczych przedsiębiorstw gospodarki rolnej oraz grunty wywłaszczone na potrzeby Tatrzańskiego Parku Narodowego. W tych przypadkach przepisy rozdziału 6 działu III również mają być stosowane odpowiednio.

### 5. Znaczenie dla praktyki prawnej
Dla praktyki prawnej art. 216 ma duże znaczenie, ponieważ umożliwia stosowanie współczesnych przepisów do nieruchomości przejętych na podstawie historycznych regulacji prawnych. Ułatwia to zarządzanie tymi nieruchomościami oraz rozwiązywanie ewentualnych sporów prawnych związanych z ich statusem.

### Podsumowanie
Art. 216 ustawy o gospodarce nieruchomościami jest kluczowym przepisem, który zapewnia ciągłość prawną i umożliwia stosowanie współczesnych regulacji do nieruchomości przejętych na podstawie wcześniejszych ustaw i dekretów. Jego odpowiednie stosowanie wymaga jednak uwzględnienia specyfiki i kontekstu historycznego, co jest istotne dla prawidłowego zarządzania tymi nieruchomościami.

o gospodarce nieruchomościami

Przepis nie reguluje niczego samodzielnie - jego jedyną funkcją jest usunięcie z systemu wcześniejszej regulacji dotyczącej gospodarki gruntami i wywłaszczania nieruchomości. Wraz z nią traci moc ustawa, która ją nowelizowała.

### Najważniejsze punkty
- Uchylona zostaje ustawa o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, czyli akt zastąpiony przez obecną regulację.
- Uchylona zostaje również ustawa o zmianie tamtej ustawy, żeby po derogacji nie pozostał w obrocie akt bez przedmiotu.
- Przepis nie tworzy własnej normy merytorycznej: nie da się z niego wywieść żadnego prawa ani obowiązku dotyczącego nieruchomości.
- Skutek nastąpił jednorazowo, z chwilą wejścia przepisu w życie; od tego momentu uchylone akty nie są podstawą rozstrzygnięć w nowych sprawach.
- Sposób oceny stosunków powstałych pod rządem uchylonych ustaw wynika z przepisów przejściowych, a nie z tego artykułu.

### W praktyce
Odesłania do uchylonej ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości pojawiają się jeszcze w starszych dokumentach, umowach i decyzjach. Odczytuje się je przez pryzmat obecnie obowiązującej regulacji, a samego przepisu derogacyjnego używa się wyłącznie do ustalenia, że dawny akt utracił moc.

Ustawa gruntowa

Ustawa gruntowa w przepisach

o własności lokali1 przepis

o gospodarce nieruchomościami2 przepisy