Usługobiorca

Usługobiorca to, w rozumieniu ustawy „o systemie informacji w ochronie zdrowia”, osoba fizyczna, która korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej albo ma prawo z nich korzystać. Oznacza to, że dla uznania kogoś za usługobiorcę nie jest konieczne faktyczne skorzystanie ze świadczenia. Wystarczające może być samo uprawnienie do jego uzyskania.

Najważniejsze elementy tego pojęcia:

• usługobiorcą może być wyłącznie osoba fizyczna;
• musi ona korzystać ze świadczeń opieki zdrowotnej albo być do tego uprawniona;
• pojęcie obejmuje również świadczeniobiorcę w rozumieniu przepisów o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych;
• obejmuje także osoby wskazane w określonych przepisach tej ustawy, to jest w jej art. 2 ust. 2 oraz art. 13.

Definicja ma szeroki zakres. Nie ogranicza usługobiorcy wyłącznie do osoby, która już otrzymała świadczenie, lecz uwzględnia także osoby mające podstawę do skorzystania z opieki zdrowotnej. Dzięki temu pojęcie może obejmować różne sytuacje związane z dostępem do świadczeń, niezależnie od tego, czy zostały one już udzielone.

W ustawie „o systemie informacji w ochronie zdrowia” definicja wyznacza krąg osób, których mogą dotyczyć regulacje dotyczące informacji i procesów związanych z ochroną zdrowia. Ma więc znaczenie przy ustalaniu, kogo obejmują rozwiązania organizacyjne i informacyjne przewidziane w tych przepisach. W praktyce pozwala odróżnić osoby, których dane lub uprawnienia są związane z korzystaniem ze świadczeń opieki zdrowotnej, od podmiotów udzielających tych świadczeń oraz innych uczestników systemu.

Słowo „usługobiorca” występuje także w innych regulacjach, między innymi w przepisach dotyczących zasad wystawiania faktur i pobierania opłat za usługi pilotowe w pilotażu obowiązkowym. W takim kontekście wskazuje ono osobę korzystającą z określonej usługi, jednak znaczenie pojęcia należy ustalać na podstawie właściwych przepisów.