Usługi wodnego transportu pasażerskiego

Usługi wodnego transportu pasażerskiego to, na potrzeby ustawy o zapewnianiu spełniania wymagań dostępności niektórych produktów i usług przez podmioty gospodarcze, określona kategoria usług przewozu osób drogą morską albo drogą wodną śródlądową. Pojęcie nie obejmuje każdego przemieszczania pasażerów po wodzie. Jego zakres wynika z odesłania do art. 2 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1177/2010, dotyczącego praw pasażerów podróżujących drogą morską i drogą wodną śródlądową.

Aby daną usługę zakwalifikować do tej kategorii, muszą być spełnione łącznie podstawowe elementy wskazane w definicji:

• usługa musi polegać na przewozie pasażerskim,
• przewóz musi odbywać się drogą morską lub drogą wodną śródlądową,
• usługa musi mieścić się w zakresie określonym w art. 2 ust. 1 wskazanego rozporządzenia,
• usługa nie może należeć do kategorii wyłączonych w art. 2 ust. 2 tego rozporządzenia.

Odesłanie do unijnego rozporządzenia oznacza, że dla ustalenia znaczenia tego hasła trzeba uwzględnić nie tylko ogólny charakter przewozu, lecz także zakres zastosowania przepisów, do których odsyła ustawa. Wyłączenie usług wskazanych w art. 2 ust. 2 zapobiega objęciu definicją przewozów, które zostały wyłączone z zakresu tego rozporządzenia.

W ustawie o zapewnianiu spełniania wymagań dostępności ta definicja służy wyznaczeniu, jakie usługi transportu pasażerskiego na wodzie są objęte jej zakresem. Ma więc znaczenie przy ustalaniu, czy konkretny rodzaj przewozu powinien być oceniany z perspektywy wymagań dostępności przewidzianych dla usług objętych ustawą. W praktyce konieczne jest najpierw ustalenie rodzaju transportu, następnie sprawdzenie, czy jest to przewóz pasażerski objęty art. 2 ust. 1 rozporządzenia, oraz wykluczenie usług należących do wyjątków określonych w art. 2 ust. 2.