Usługi systemowe niedotyczące częstotliwości

Usługi systemowe niedotyczące częstotliwości to, w rozumieniu ustawy „Prawo energetyczne”, działania i zdolności techniczne wykorzystywane do utrzymania prawidłowego funkcjonowania sieci elektroenergetycznej w obszarach innych niż regulacja częstotliwości. Ich wspólnym celem jest zapewnienie odpowiednich warunków pracy sieci, także w sytuacjach zakłóceń lub zmian jej konfiguracji.

Zakres tego pojęcia obejmuje w szczególności:

• regulowanie napięcia w normalnych, ustalonych warunkach pracy,
• szybkie dostarczanie prądu biernego oraz regulowanie jego poziomu,
• zapewnianie inercji, czyli właściwości pomagającej utrzymać stabilność lokalnej sieci,
• dostarczanie prądu zwarciowego, potrzebnego podczas zwarć i innych zakłóceń,
• umożliwienie uruchomienia elementów systemu bez zasilania z systemu,
• pracę w układzie wydzielonym,
• pracę wyspową.

Poszczególne elementy definicji odnoszą się do różnych potrzeb technicznych. Regulacja napięcia i mocy biernej pomaga utrzymać właściwe parametry energii w sieci. Inercja wspiera zachowanie stabilności lokalnej sieci, gdy występują nagłe zmiany warunków pracy. Prąd zwarciowy jest związany z zachowaniem systemu w czasie zwarcia, natomiast zdolność do uruchomienia bez zasilania z systemu pozwala rozpocząć pracę bez wcześniejszego zasilenia z zewnętrznej części sieci. Praca w układzie wydzielonym lub wyspowym oznacza funkcjonowanie wyodrębnionej części systemu, niezależnie od jego pozostałego obszaru.

W praktyce usługi te służą więc utrzymaniu stabilności, bezpieczeństwa i ciągłości pracy sieci w warunkach normalnych oraz podczas zakłóceń. Definicja wskazuje, jakie funkcje techniczne są uznawane za usługi systemowe niedotyczące częstotliwości, a tym samym wyznacza zakres tego pojęcia na potrzeby stosowania ustawy.