Usługi oparte na dostępie warunkowym

Usługi oparte na dostępie warunkowym to takie usługi, z których można korzystać dopiero po spełnieniu określonego warunku dotyczącego dostępu. Chodzi o sytuację, w której samo istnienie usługi nie wystarcza do jej użycia. Usługobiorca musi wcześniej uzyskać odpowiedni sposób dostępu, przewidziany przez usługodawcę.

Definicja tego pojęcia znajduje się w ustawie „Ochrona niektórych usług świadczonych drogą elektroniczną opartych lub polegających na dostępie warunkowym.” Jej podstawowym elementem jest zależność między możliwością korzystania z usługi a uprzednim uzyskaniem dostępu. Dostęp ten może przybrać jedną z dwóch postaci:

• usługobiorca nabywa urządzenie dostępu warunkowego, które umożliwia korzystanie z usługi,
• usługobiorca otrzymuje indywidualne upoważnienie do korzystania z danej usługi.

Wystarczy spełnienie jednego z tych warunków. Istotne jest również to, aby uzyskanie urządzenia albo upoważnienia nastąpiło wcześniej niż rozpoczęcie korzystania z usługi. Dostęp nie jest więc całkowicie otwarty ani dostępny na takich samych zasadach dla każdego zainteresowanego, lecz zależy od uprzedniego działania po stronie usługobiorcy i od zastosowanego mechanizmu kontroli dostępu.

Pojęcie służy określeniu, jakie usługi mieszczą się w zakresie regulacji ustawy. Pozwala odróżnić usługi chronione mechanizmem warunkowego dostępu od usług, z których można korzystać bez urządzenia lub indywidualnego zezwolenia. W praktyce znaczenie ma nie tylko sama elektroniczna forma świadczenia usługi, lecz przede wszystkim sposób uzależnienia korzystania z niej od wcześniejszego uzyskania dostępu. Przy ocenie, czy dana usługa jest usługą opartą na dostępie warunkowym, należy zatem sprawdzić, czy jej użycie wymaga nabycia urządzenia dostępu warunkowego albo uzyskania indywidualnego upoważnienia.