Usługa transgraniczna

Usługa transgraniczna to forma pomocy prawnej świadczonej w Polsce przez prawnika zagranicznego, który na stałe wykonuje zawód w innym państwie. Chodzi o czynność mającą charakter jednorazowy albo przejściowy, a więc o działanie ograniczone do konkretnej sprawy, zadania lub okresu, a nie o stałe prowadzenie praktyki na terytorium Polski.

Pojęcie to łączy kilka elementów, które muszą wystąpić łącznie:

• czynność musi dotyczyć pomocy prawnej,
• musi być wykonywana w Rzeczypospolitej Polskiej,
• wykonawcą musi być prawnik zagraniczny,
• prawnik ten powinien prowadzić stałą praktykę w innym państwie,
• sama czynność musi być jednorazowa lub mieć charakter przejściowy.

Istotne jest zatem zarówno miejsce wykonania konkretnej czynności, jak i zawodowe umiejscowienie działalności prawnika. Prawnik nie przenosi w ten sposób swojej stałej praktyki do Polski, lecz świadczy określoną pomoc prawną w związku z konkretną sytuacją, mimo że jego zasadnicza działalność zawodowa jest prowadzona poza Polską. Przejściowość odnosi się do charakteru wykonywanej czynności, dlatego nie każda pomoc prawna świadczona przez prawnika zagranicznego będzie usługą transgraniczną w rozumieniu tej definicji.

Definicja pochodzi z ustawy „o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej”. Służy wyodrębnieniu szczególnego sposobu wykonywania pomocy prawnej przez osoby związane zawodowo z innym państwem. Ma to znaczenie przy ustalaniu, czy dana aktywność mieści się w zakresie regulacji dotyczącej prawników zagranicznych i czy powinna być traktowana jako czasowe świadczenie pomocy prawnej w Polsce, a nie jako stała praktyka zawodowa w tym państwie. W praktyce przy ocenie konkretnego przypadku należy uwzględnić jednocześnie charakter czynności, miejsce jej wykonania, status osoby świadczącej pomoc oraz trwałość jej działalności zawodowej poza Polską.