Usługa na rzecz produkcji audiowizualnej

„Usługa na rzecz produkcji audiowizualnej” to świadczenie wykonywane przez przedsiębiorcę w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, które pozostaje związane z przygotowaniem lub realizacją produkcji audiowizualnej. Z definicji wynikają cztery podstawowe elementy tego pojęcia:

• usługodawcą musi być przedsiębiorca działający w ramach swojej działalności gospodarczej;
• odbiorcą usługi powinien być producent utworu audiowizualnego albo jego koproducent;
• usługa musi być świadczona na rzecz takiego podmiotu, a więc pozostawać w związku z jego działalnością przy danym utworze;
• celem usługi musi być produkcja audiowizualna.

Nie chodzi zatem o każdą usługę świadczoną przedsiębiorcy, który zajmuje się filmem lub innym utworem audiowizualnym. Istotne jest jednoczesne spełnienie warunków dotyczących podmiotu wykonującego usługę, jej odbiorcy oraz celu, któremu ona służy. Sam fakt, że usługa została wykonana przez przedsiębiorcę na rzecz producenta, nie wystarcza, jeżeli nie pozostaje ona w związku z produkcją audiowizualną.

Pojęcie ma znaczenie w ustawie „Finansowe wspieranie produkcji audiowizualnej”, ponieważ pozwala określić zakres usług związanych z procesem produkcji, które mogą być rozpatrywane w ramach mechanizmów przewidzianych w tej ustawie. Ułatwia odróżnienie świadczeń bezpośrednio związanych z powstaniem utworu od usług wykonywanych przy okazji albo na inne cele. W praktyce znaczenie ma prawidłowe ustalenie, kto świadczy usługę, dla kogo jest ona wykonywana i jaki jest jej rzeczywisty związek z produkcją konkretnego utworu audiowizualnego. Zakwalifikowanie danego świadczenia jako takiej usługi nie przesądza samo przez się o przyznaniu wsparcia, lecz stanowi element oceny, czy dana czynność mieści się w zakresie pojęć stosowanych przez ustawę.