Usługa komunikacji interpersonalnej

Usługa komunikacji interpersonalnej to usługa elektroniczna służąca do bezpośredniego porozumiewania się określonej, skończonej liczby osób za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej. Chodzi o komunikację między uczestnikami, w której mogą oni wymieniać informacje w sposób interaktywny, a więc nie tylko przekazywać treść, lecz także reagować na siebie w ramach tego samego połączenia lub kontaktu.

Dla uznania usługi za komunikację interpersonalną istotne są przede wszystkim następujące elementy:

• usługa umożliwia przekazywanie informacji za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej;
• wymiana ma charakter bezpośredni, interpersonalny i interaktywny;
• uczestniczy w niej skończona liczba osób, a nie nieokreślony ogół odbiorców;
• osoby rozpoczynające połączenie lub biorące w nim udział mogą zdecydować, kto będzie odbiorcą albo odbiorcami komunikatu.

Ostatni warunek odróżnia taką usługę od przekazu kierowanego publicznie lub do przypadkowej, nieoznaczonej grupy. Znaczenie ma również to, że komunikacja interpersonalna musi być rzeczywistym celem usługi, a nie jedynie dodatkiem do innej, podstawowej funkcji. Jeżeli możliwość porozumiewania się ma wyłącznie charakter pomocniczy wobec zasadniczego działania usługi, nie mieści się ona w tym pojęciu.

Definicja pochodzi z ustawy „Zwalczanie nadużyć w komunikacji elektronicznej”. Służy ustaleniu, jakie rodzaje usług komunikacyjnych są objęte zakresem pojęć używanych w tej ustawie. W praktyce pozwala odróżnić usługi przeznaczone do kontaktu między konkretnymi osobami od usług nastawionych przede wszystkim na publiczne udostępnianie treści albo realizowanie innej funkcji, przy której komunikacja interpersonalna jest tylko elementem ubocznym. kwalifikacja usługi według tych cech może mieć znaczenie dla oceny, czy dane rozwiązanie podlega przepisom ustawy.