Art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) określa zasady dotyczące terminów załatwiania spraw przez organy administracji publicznej. Przepis ten ma na celu zapewnienie sprawności i efektywności postępowania administracyjnego, a także ochronę interesów stron postępowania.

#### 1. Zasada załatwiania spraw bez zbędnej zwłoki

Zgodnie z § 1, organy administracji publicznej są zobowiązane do załatwiania spraw bez zbędnej zwłoki. Oznacza to, że organy powinny działać szybko i sprawnie, unikając nieuzasadnionych opóźnień. Jest to fundamentalna zasada, która ma na celu zapewnienie, że postępowanie administracyjne będzie prowadzone w sposób efektywny i zgodny z zasadą praworządności.

#### 2. Sprawy załatwiane niezwłocznie

§ 2 precyzuje, że niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone na podstawie dowodów przedstawionych przez stronę wraz z żądaniem wszczęcia postępowania, dowodów powszechnie znanych lub znanych z urzędu organowi, bądź możliwych do ustalenia na podstawie danych, którymi organ dysponuje. W praktyce oznacza to, że jeśli organ posiada wszystkie niezbędne informacje do podjęcia decyzji, powinien działać bez zbędnej zwłoki.

#### 3. Terminy załatwiania spraw

§ 3 i § 3a określają konkretne terminy załatwiania spraw:
- Sprawy wymagające postępowania wyjaśniającego powinny być załatwione w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowane - w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.
- W postępowaniu odwoławczym sprawa powinna być załatwiona w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.
- W postępowaniu uproszczonym sprawa powinna być załatwiona niezwłocznie, nie później niż w terminie miesiąca od dnia wszczęcia postępowania.

#### 4. Przepisy szczególne

§ 4 wskazuje, że przepisy szczególne mogą określać inne terminy niż te wskazane w § 3 i § 3a. Oznacza to, że w niektórych przypadkach ustawodawca może przewidzieć inne, specyficzne terminy załatwiania spraw, które będą miały pierwszeństwo przed ogólnymi terminami określonymi w k.p.a.

#### 5. Wyłączenia z terminów

§ 5 określa, że do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się:
- Terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności,
- Okresów doręczania z wykorzystaniem publicznej usługi hybrydowej,
- Okresów zawieszenia postępowania,
- Okresu trwania mediacji,
- Okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu.

Wyłączenia te mają na celu uwzględnienie sytuacji, w których organ administracji publicznej nie ma pełnej kontroli nad przebiegiem postępowania, co może wpływać na terminowość załatwienia sprawy.

#### Podsumowanie

Art. 35 k.p.a. stanowi kluczowy element regulacji dotyczących terminowości postępowania administracyjnego. Jego celem jest zapewnienie, że organy administracji publicznej będą działały sprawnie i efektywnie, a strony postępowania będą miały pewność co do terminów załatwiania ich spraw. Przepis ten wprowadza zarówno ogólne zasady, jak i konkretne terminy, a także uwzględnia sytuacje, w których terminy mogą być przedłużone z przyczyn niezależnych od organu.

Kodeks postępowania administracyjnego

Art. 39 Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) reguluje zasady doręczania pism przez organy administracji publicznej. Przepis ten wprowadza hierarchię sposobów doręczania, zaczynając od najbardziej preferowanego, czyli doręczenia elektronicznego, a kończąc na tradycyjnych metodach doręczenia w przypadku braku możliwości zastosowania wcześniejszych form.

### § 1. Doręczenie na adres do doręczeń elektronicznych

Pierwszym i preferowanym sposobem doręczenia jest doręczenie na adres do doręczeń elektronicznych, zgodnie z ustawą z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych. Adres do doręczeń elektronicznych jest specjalnym adresem, który służy do komunikacji między organami administracji publicznej a obywatelami oraz przedsiębiorcami. Wprowadzenie tej formy doręczenia ma na celu usprawnienie i przyspieszenie procesu komunikacji oraz zmniejszenie kosztów związanych z tradycyjnymi metodami doręczenia.

### § 2. Alternatywne metody doręczenia

W przypadku braku możliwości doręczenia na adres do doręczeń elektronicznych, organ administracji publicznej ma obowiązek doręczyć pisma za pokwitowaniem. Może to nastąpić przez operatora wyznaczonego z wykorzystaniem publicznej usługi hybrydowej, co oznacza połączenie doręczenia elektronicznego z tradycyjnym doręczeniem papierowym. Alternatywnie, doręczenie może być dokonane przez pracowników organu administracji publicznej lub inne upoważnione osoby lub organy.

### § 3. Doręczenie przesyłką rejestrowaną

Jeżeli doręczenie w sposób określony w § 1 i § 2 pkt 1 nie jest możliwe, organ administracji publicznej doręcza pisma przesyłką rejestrowaną, zgodnie z definicją zawartą w ustawie z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe. Przesyłka rejestrowana zapewnia możliwość śledzenia przesyłki oraz potwierdzenie jej odbioru, co jest istotne z punktu widzenia dowodowego.

### § 4. Specjalne przypadki doręczenia

W szczególnych przypadkach, takich jak doręczenie decyzji z rygorem natychmiastowej wykonalności, decyzji podlegającej natychmiastowemu wykonaniu z mocy ustawy, w sprawach osobowych funkcjonariuszy oraz żołnierzy zawodowych, lub gdy wymaga tego ważny interes publiczny (np. bezpieczeństwo państwa, obronność, porządek publiczny), organ administracji publicznej może doręczyć decyzję w sposób określony w § 3. W takich sytuacjach przepisy § 1 i § 2 pkt 1 nie mają zastosowania.

### Podsumowanie

Art. 39 k.p.a. wprowadza jasną hierarchię sposobów doręczania pism przez organy administracji publicznej, preferując doręczenia elektroniczne jako najbardziej efektywne i nowoczesne. Przepis ten uwzględnia również alternatywne metody doręczenia w przypadku braku możliwości zastosowania preferowanej formy, co zapewnia elastyczność i dostosowanie do różnych sytuacji praktycznych. W szczególnych przypadkach, związanych z ważnym interesem publicznym, przewidziane są specjalne procedury doręczenia, co podkreśla znaczenie bezpieczeństwa i porządku publicznego w procesie administracyjnym.

Art. 122 ustawy o obronie Ojczyzny reguluje procedury odwoławcze oraz ograniczenia w zakresie skarg i odwołań dotyczących decyzji wydawanych przez właściwe organy wojskowe. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych ustępów tego artykułu.

#### Ustęp 1
Zgodnie z ust. 1, żołnierz ma prawo wnieść odwołanie od decyzji wydanych przez właściwe organy wojskowe do organu wyższego stopnia. Procedura ta odbywa się na zasadach określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego (KPA). Ponadto, żołnierz ma prawo wnieść skargę do właściwego sądu administracyjnego na zasadach określonych w Prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (PPSA). Jest to istotne zabezpieczenie praw żołnierzy, umożliwiające kontrolę decyzji administracyjnych przez niezależne organy.

#### Ustęp 2
Ustęp 2 wyłącza stosowanie przepisu ust. 1 w określonych sprawach, takich jak mianowanie na stopień wojskowy, przeniesienie do innego korpusu osobowego lub grupy osobowej, skierowanie do wykonywania zadań służbowych poza jednostką wojskową oraz powierzenie czasowego pełnienia obowiązków służbowych na innym stanowisku. Wyłączenie to ma na celu zapewnienie sprawności i elastyczności w zarządzaniu personelem wojskowym, co jest kluczowe dla funkcjonowania sił zbrojnych.

#### Ustęp 3
Ustęp 3 dodatkowo ogranicza możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego w sprawach dotyczących powołania do obowiązkowej zasadniczej służby wojskowej, powołania do odbycia ćwiczeń wojskowych, wyznaczenia i przeniesienia na stanowisko służbowe, zwolnienia ze stanowiska służbowego oraz przeniesienia do dyspozycji i delegowania do pełnienia obowiązków. Te ograniczenia mają na celu zapewnienie, że decyzje kluczowe dla gotowości bojowej i operacyjnej sił zbrojnych nie będą opóźniane przez długotrwałe procedury sądowe.

#### Ustęp 4
Ustęp 4 stanowi, że wystąpienia w sprawach wynikających ze stosunku służbowego, z wyjątkiem spraw wymienionych w ust. 1 oraz przypadków określonych w ustawie, żołnierz może wnosić tylko drogą służbową. Oznacza to, że w większości przypadków żołnierz musi korzystać z wewnętrznych procedur wojskowych, co ma na celu utrzymanie dyscypliny i hierarchii w strukturach wojskowych.

#### Ustęp 5
Ustęp 5 wyłącza obowiązek doręczenia korespondencji przy wykorzystaniu publicznej usługi hybrydowej albo publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego w postępowaniach, o których mowa w ust. 1. Ma to na celu uproszczenie i przyspieszenie procedur administracyjnych w wojsku.

#### Ustęp 6
Ustęp 6 określa, że decyzje i rozkazy personalne mogą być wydawane w formie indywidualnej lub zbiorowej, a wyciąg z decyzji lub rozkazu jest z nimi równoznaczny. W przypadku sporządzenia decyzji lub rozkazu personalnego albo wyciągu z tej decyzji lub rozkazu personalnego, ich wydruk wykonany z ewidencji wojskowej prowadzonej w postaci elektronicznej jest z nimi równoznaczny, z wyjątkiem spraw związanych z powołaniem do zawodowej służby wojskowej oraz zwolnienia z tej służby. Przepis ten ma na celu ułatwienie zarządzania dokumentacją personalną w wojsku.

### Podsumowanie
Art. 122 ustawy o obronie Ojczyzny wprowadza szczegółowe regulacje dotyczące procedur odwoławczych i ograniczeń w zakresie skarg i odwołań w sprawach wojskowych. Przepisy te mają na celu zapewnienie sprawności i efektywności zarządzania personelem wojskowym, przy jednoczesnym zabezpieczeniu praw żołnierzy do odwołania się od decyzji administracyjnych.

Usługa hybrydowa

Usługa hybrydowa w przepisach

Kodeks postępowania administracyjnego2 przepisy

o obronie Ojczyzny1 przepis