Usługa dodatkowa

„Usługa dodatkowa” to pojęcie używane w ustawie „Kredyt hipoteczny oraz nadzór nad pośrednikami kredytu hipotecznego i agentami”. Oznacza świadczenie proponowane konsumentowi razem z umową o kredyt hipoteczny. Nie jest więc samym kredytem ani elementem jego podstawowej treści, lecz odrębną usługą powiązaną z zawarciem lub oferowaniem takiej umowy.

Z definicji wynikają trzy podstawowe elementy:

• musi chodzić o usługę, czyli określone świadczenie oferowane konsumentowi;
• adresatem oferty ma być konsument;
• oferta tej usługi musi występować łącznie z umową o kredyt hipoteczny.

Najważniejsze jest zatem powiązanie usługi z umową kredytową. O zakwalifikowaniu danego świadczenia jako usługi dodatkowej decyduje nie tylko jego charakter, lecz także sposób przedstawienia go konsumentowi w związku z ofertą kredytu hipotecznego. Sama okoliczność, że dane świadczenie może być przydatne przy korzystaniu z kredytu, nie wyczerpuje jeszcze opisu zawartego w definicji. Istotne jest, aby było ono oferowane razem z umową o kredyt hipoteczny.

Pojęcie służy ustawie do wyodrębnienia usług towarzyszących kredytowi hipotecznemu od świadczenia polegającego na udzieleniu samego kredytu. Ma to znaczenie przy odczytywaniu przepisów, które odnoszą się nie tylko do umowy kredytowej, lecz także do usług proponowanych konsumentowi w związku z tą umową. Dzięki temu można rozpoznać, kiedy określona oferta obejmuje dodatkowe świadczenie, a nie wyłącznie kredyt hipoteczny.

W praktyce określenie „usługa dodatkowa” wskazuje na związek funkcjonalny i ofertowy z umową kredytową. Nie przesądza natomiast samo w sobie o tym, czy konsument musi z takiej usługi skorzystać, jaki jest jej koszt, na czym dokładnie polega ani kto ją świadczy. Te kwestie mogą wynikać z innych postanowień umowy lub właściwych przepisów, ale nie są elementem omawianej definicji.