Urządzenie obce

Urządzenie obce to, w rozumieniu ustawy „Drogi publiczne.”, obiekt albo urządzenie, które nie jest funkcjonalnie związane z drogą ani z ruchem drogowym. Pojęcie obejmuje zarówno zwykłe urządzenia techniczne, jak i obiekty lub urządzenia budowlane. O tym, że dana rzecz ma charakter urządzenia obcego, decyduje przede wszystkim jej związek funkcjonalny z drogą, a nie samo położenie w pasie drogowym lub w jego pobliżu.

Najważniejsze elementy tego pojęcia to:

• istnienie obiektu albo urządzenia, w tym także obiektu lub urządzenia budowlanego;
• brak funkcjonalnego powiązania z drogą lub ruchem drogowym;
• przynależność do jednej z kategorii wskazanych w definicji albo do innego rodzaju obiektów i urządzeń o podobnym charakterze;
• zastrzeżenie, że kanał technologiczny nie jest traktowany jako urządzenie obce, nawet jeżeli służy infrastrukturze niezwiązanej funkcjonalnie z drogą.

Ustawa wymienia przykładowo urządzenia wodociągowe, kanalizacyjne, gazowe, cieplne, telekomunikacyjne i elektroenergetyczne. Wyliczenie ma charakter otwarty, dlatego pojęcie może obejmować także inne obiekty lub urządzenia, jeżeli spełniają wskazane przesłanki. Wspólną cechą takich elementów jest to, że służą własnym celom technicznym lub infrastrukturalnym, a nie zapewnieniu funkcjonowania drogi albo organizacji ruchu drogowego.

Definicja porządkuje relację między drogą a infrastrukturą umieszczoną w jej otoczeniu lub związana z jej obszarem. Ma znaczenie praktyczne przy ustalaniu, czy konkretny element należy kwalifikować jako część infrastruktury drogowej, czy jako odrębny obiekt lub urządzenie obce. Pozwala też odróżnić urządzenia wykorzystywane przez podmioty sieciowe od elementów służących bezpośrednio drodze. Sam fakt, że urządzenie znajduje się przy drodze, pod nią albo w jej obrębie, nie przesądza jeszcze o jego charakterze. Decydujące jest jego przeznaczenie i funkcjonalne powiązanie z drogą lub ruchem drogowym.