Przy projektowaniu urządzenia NO z zastosowaniem obliczeń trzeba sprawdzić, czy jego konstrukcja będzie stateczna. Nie wystarczy samo ustalenie grubości ścianki. Jeżeli z obliczeń wynika, że przyjęta grubość nie zapewni odpowiedniej stateczności konstrukcji, należy podjąć odpowiednie środki zaradcze. Oznacza to konieczność zmiany rozwiązania lub zastosowania innych działań, które pozwolą zapewnić wymaganą stateczność.

w sprawie warunków technicznych dozoru technicznego, jakim powinny odpowiadać urządzenia do napełniania i opróżniania zbiorników transportowych

Przepis wymaga, aby urządzenia NO były od początku projektowane z myślą o prawidłowym działaniu ich poszczególnych części. Każdy element powinien nadawać się do funkcji, którą ma wykonywać, a jego wybór musi być odpowiedni do tej funkcji. Równie ważny jest prawidłowy montaż. Oznacza to, że nie wystarczy użyć właściwych części: trzeba je także poprawnie zainstalować, tak aby urządzenie działało niezawodnie zgodnie z przeznaczeniem.

Przepis wymaga, aby urządzenie NO znajdujące się na bocznicy kolejowej w położeniu spoczynkowym mieściło się w granicach wyznaczonych przez skrajnię budowli kolejowej. Oznacza to, że w tym ustawieniu urządzenie nie może wchodzić w przestrzeń zastrzeżoną dla obiektów kolejowych. Wymóg ten dotyczy bocznic znajdujących się na terenie punktów przeładunkowych.

Instrukcja eksploatacji musi dokładnie wskazywać, gdzie znajduje się strefa pracy oraz strefa alarmowa urządzenia NO wykonanego z elementów sztywnych. Dzięki temu można ustalić dopuszczalny zakres jego działania i obszar, w którym powinno zareagować zabezpieczenie. Jeżeli urządzenie ma zamontowany układ alarmowy, wyjście sztywnych elementów poza strefę pracy powinno automatycznie uruchomić alarm. Przepis nie wymaga jednak montażu takiego układu.

Przepis dotyczy urządzenia NO, które ma zostać zamontowane w przestrzeni zakwalifikowanej jako zagrożona wybuchem. W takim przypadku jego instalacja elektryczna oraz aparatura elektryczna nie mogą być dobrane dowolnie. Muszą odpowiadać parametrom strefy zagrożenia wybuchem, ustalonym w ramach jej klasyfikacji. Oznacza to, że rodzaj zastosowanych elementów elektrycznych trzeba dopasować do konkretnej, sklasyfikowanej strefy, w której urządzenie będzie zainstalowane.

Przepis wskazuje, jak należy wykonać dwa rodzaje zabezpieczeń urządzeń NO, jeżeli mają instalację elektryczną. Chodzi o ochronę przed elektrycznością statyczną oraz o ochronę przed porażeniem prądem. W obu przypadkach rozwiązania techniczne muszą odpowiadać wymaganiom określonym w odpowiednich normach wskazanych w przepisie, w tym normach serii PN-EN 61340 oraz normach PN-E 05208, PN-IEC 60050-195 i PN-HD 60364-4-41.

Każde urządzenie NO musi mieć własny numer ewidencyjny. Numer ten nie jest nadawany dowolnie przez właściciela, użytkownika ani inną osobę, lecz przez TDT. Oznaczenie numerem jest obowiązkowe dla każdego takiego urządzenia, bez wyjątków wskazanych w tym przepisie. Wymóg pozwala przypisać urządzeniu konkretny numer ewidencyjny nadany przez właściwy organ dozoru technicznego.

Przepis nakazuje odpowiednio oznakować drogę prowadzącą do urządzenia NO, czyli miejsce, z którego można do niego podejść lub dojechać. Należy umieścić tam tablice ostrzegawcze dostosowane do zasad ochrony przeciwpożarowej oraz do występującej strefy zagrożenia wybuchem. Trzeba także zamieścić inne napisy i tablice, jeżeli wymagają ich szczegółowe przepisy albo instrukcje bezpieczeństwa i higieny pracy.

Przepis wymaga, aby ruchome części konstrukcji urządzenia NO, jeśli mogą powodować zagrożenie dla otoczenia, były oznaczone pasami ostrzegawczymi. Takie oznaczenie ma sygnalizować niebezpieczeństwo związane z ruchem tych elementów i ułatwiać jego zauważenie. Pasy nie mogą być stosowane dowolnie: oznaczenie powinno odpowiadać właściwym normom.

Przepis wymaga, aby urządzenie NO było używane w sposób odpowiadający jego przeznaczeniu. Nie należy wykorzystywać go do innych zadań ani obsługiwać w sposób, którego nie przewidziano dla tego urządzenia. Podczas eksploatacji trzeba także stosować się do dokumentacji technicznej, czyli informacji określających zasady prawidłowego używania urządzenia. Oba te wymagania obowiązują łącznie.

Przy urządzeniu NO musi być dostępna skrócona instrukcja obsługi przeznaczona dla osoby, która obsługuje je bezpośrednio. Nie wystarczy, że instrukcja znajduje się w innym miejscu. Powinna być umieszczona tam, gdzie odbywa się obsługa urządzenia, aby można było skorzystać z niej podczas wykonywania czynności. Przepis wymaga więc jej stałej obecności w miejscu obsługi, a nie tylko przechowywania w dokumentacji lub innym pomieszczeniu.

Przepis określa minimalną częstotliwość pomiarów elektrycznych urządzeń NO, jeżeli są one wyposażone w aparaturę elektryczną. Takie pomiary trzeba wykonywać co najmniej raz w każdym roku. Oznacza to, że odstęp między kolejnymi pomiarami nie może być dłuższy niż rok. Wymóg dotyczy urządzeń NO wyposażonych w aparaturę elektryczną.

Urządzenie NO może zostać podłączone do kołnierza zaworu wylotowego zbiornika transportowego także wtedy, gdy średnice nominalne obu elementów nie są takie same. W takim przypadku należy zastosować króćce redukcyjne, czyli elementy umożliwiające połączenie części o różnych średnicach. Różnica między średnicą nominalną urządzenia a średnicą nominalną kołnierza zaworu nie może jednak przekraczać 50%.

Przepis wymaga, aby już na etapie projektowania urządzeń NO zastosować rozwiązania pozwalające ocenić i zapewnić ich odpowiednią wytrzymałość. Podstawową metodą może być metoda obliczeniowa, czyli sprawdzenie wytrzymałości na podstawie obliczeń. Można ją uzupełnić próbami i badaniami w praktyce. Dopuszczalne jest także oparcie oceny wyłącznie na metodzie doświadczalnej, bez wykonywania obliczeń. Przepis wskazuje więc kilka dopuszczalnych sposobów potwierdzenia wytrzymałości urządzeń.

Urządzenie no

Urządzenie no w przepisach

w sprawie warunków technicznych dozoru technicznego, jakim powinny odpowiadać urządzenia do napełniania i opróżniania zbiorników transportowych14 przepisów