Urządzenia infrastruktury technicznej

Urządzenia infrastruktury technicznej to obiekty, przewody i sieci służące zbiorowemu zaspokajaniu podstawowych potrzeb, zwłaszcza w zakresie transportu, dostarczania mediów oraz łączności. Termin ma znaczenie prawne przede wszystkim w przepisach dotyczących gospodarowania nieruchomościami, podziałów i scaleń gruntów oraz opłat związanych ze wzrostem wartości nieruchomości.

W przepisach o gospodarce nieruchomościami za budowę urządzeń infrastruktury technicznej uznaje się w szczególności:

• budowę drogi,
• wybudowanie pod ziemią, na ziemi albo nad ziemią przewodów i urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłowniczych, elektrycznych, gazowych lub telekomunikacyjnych.

Jest to katalog podstawowych rodzajów infrastruktury, a nie opis pojedynczego urządzenia. Urządzeniem może być zarówno samodzielny obiekt, jak i element większej sieci, na przykład przewód, linia, przyłącze, instalacja albo obiekt techniczny konieczny do jej działania. O zakwalifikowaniu decyduje przede wszystkim funkcja techniczna i publiczna, a nie nazwa nadana obiektowi.

Infrastruktura techniczna może być zlokalizowana na gruncie publicznym lub prywatnym. Jej wybudowanie, przebudowa albo rozbudowa może zwiększać użyteczność i wartość nieruchomości, ponieważ zapewnia jej dostęp do drogi, energii, wody, kanalizacji, ogrzewania, gazu lub sieci telekomunikacyjnej. Z tego względu urządzenia infrastruktury technicznej są uwzględniane przy ustalaniu skutków podziału lub scalenia nieruchomości oraz przy opłacie adiacenckiej, której wysokość wiąże się ze wzrostem wartości gruntu spowodowanym wybudowaniem infrastruktury.

Przy scalaniu i podziale nieruchomości budowa niezbędnej infrastruktury należy do zadań gminy, a związane z nią urządzenia mogą podlegać rozliczeniom odszkodowawczym. Pojęcie to nie obejmuje każdego budynku lub obiektu użyteczności publicznej, lecz takie elementy zagospodarowania, które tworzą techniczne zaplecze transportu, dostaw mediów albo komunikacji.