Urobek rudy miedzi

„Urobek rudy miedzi” to, w rozumieniu ustawy o podatku od wydobycia niektórych kopalin, kopalina faktycznie wydobyta ze złoża, w którym występuje miedź lub srebro w ilości pozwalającej na przemysłowe wykorzystanie. Pojęcie odnosi się więc do materiału pozyskanego w wyniku wydobycia, a nie do samego złoża, nieprzetworzonej skały znajdującej się pod ziemią ani do każdej substancji, w której można wykryć choćby śladowe ilości jednego z tych metali.

Definicja obejmuje kilka elementów, które muszą wystąpić łącznie:

• chodzi o kopalinę, czyli materiał pochodzący ze złoża;
• materiał musi zostać wydobyty;
• złoże powinno zawierać miedź lub srebro;
• zawartość tych metali musi być wystarczająca, aby ich wykorzystanie w działalności przemysłowej było uzasadnione.

Ostatni warunek ma znaczenie praktyczne, ponieważ odróżnia urobek objęty tym pojęciem od materiału, w którym obecność miedzi albo srebra ma wyłącznie śladowy lub przypadkowy charakter. Nie wystarcza zatem samo stwierdzenie, że metal występuje w złożu. Konieczne jest także, aby jego ilość odpowiadała przemysłowej przydatności kopaliny.

W ustawie pojęcie służy do określenia, jaki wydobyty materiał należy traktować jako urobek rudy miedzi na potrzeby stosowania jej przepisów. Pozwala powiązać regulację podatkową z konkretnym rezultatem działalności wydobywczej, czyli kopaliną uzyskaną ze złoża o odpowiednim składzie i znaczeniu gospodarczym. Ma to znaczenie przy prawidłowej kwalifikacji wydobytego materiału oraz przy ustalaniu, czy dana sytuacja mieści się w zakresie regulacji dotyczącej kopalin zawierających miedź lub srebro. Ustawowa definicja porządkuje więc sposób rozumienia tego określenia i ogranicza je do urobku spełniającego jednocześnie wymagania dotyczące pochodzenia, wydobycia, obecności metalu oraz jego przemysłowej użyteczności.