Uprawniony kontrahent

Uprawniony kontrahent to szczególna kategoria klienta firmy inwestycyjnej, określona w ustawie „Obrót instrumentami finansowymi”. Pojęcie wskazuje, z jakimi podmiotami firma może zawierać transakcje lub pośredniczyć w ich zawieraniu w ramach usług wymienionych w art. 69 ust. 2 pkt 1, 2 lub 3.

Za uprawnionego kontrahenta może być uznany:

• klient profesjonalny należący do grup podmiotów wskazanych w art. 3 pkt 39b lit. a-j oraz l-m;
• klient profesjonalny z kategorii określonej w art. 3 pkt 39b lit. k, ale tylko wtedy, gdy sam wystąpi z wnioskiem o takie uznanie, a firma inwestycyjna uzna go za uprawnionego kontrahenta zgodnie z zasadami określonymi w art. 71 rozporządzenia 2017/565;
• klient z innego państwa członkowskiego, który ma status uprawnionego kontrahenta na podstawie przepisów państwa, w którym ma siedzibę lub miejsce zamieszkania.

Istotne jest więc nie tylko to, że dany podmiot ma status klienta profesjonalnego. W przypadku jednej z kategorii konieczny jest dodatkowo jego wniosek oraz uznanie przez firmę inwestycyjną. Z kolei w odniesieniu do klienta z innego państwa członkowskiego decydujące znaczenie ma status przyznany zgodnie z prawem tego państwa.

Definicja służy ustaleniu, którzy klienci mogą być traktowani jako uprawnieni kontrahenci w określonych relacjach z firmą inwestycyjną. Ma znaczenie praktyczne przy kwalifikowaniu stron transakcji oraz przy ustalaniu, czy firma działa wobec danego podmiotu w zakresie usług objętych wskazanymi przepisami. Status ten nie obejmuje automatycznie wszystkich klientów profesjonalnych, lecz wynika z przynależności do określonej kategorii, uznania na wniosek albo posiadania odpowiedniego statusu w innym państwie członkowskim.