Uprawnione podmioty

„Uprawnione podmioty” to określona kategoria podmiotów, której zakres wynika z odesłania do innej ustawy, czyli ustawy Prawo komunikacji elektronicznej. Chodzi o podmioty wskazane w art. 43 ust. 1 pkt 1 lit. a tej ustawy. Definicja nie tworzy więc samodzielnego, zamkniętego wykazu w ustawie o zwalczaniu nadużyć w komunikacji elektronicznej, lecz odsyła do przepisu, w którym należy ustalić, jakie podmioty obejmuje to określenie.

Podstawową przesłanką zaliczenia do tej kategorii jest objęcie danego podmiotu zakresem wskazanego przepisu Prawa komunikacji elektronicznej. Oznacza to, że o statusie „uprawnionego podmiotu” nie decyduje samo prowadzenie działalności związanej z komunikacją elektroniczną ani własna ocena podmiotu, lecz spełnienie kryteriów wynikających z przepisu, do którego odsyła definicja. Dla prawidłowego ustalenia zakresu tego pojęcia trzeba zatem uwzględnić treść art. 43 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz sposób, w jaki przepis ten określa podmioty.

W ustawie o zwalczaniu nadużyć w komunikacji elektronicznej pojęcie to pełni funkcję porządkującą i identyfikującą. Pozwala wskazać, że określone regulacje dotyczą właśnie podmiotów należących do kategorii wyznaczonej przez przepisy Prawa komunikacji elektronicznej. Ma to znaczenie przy ustalaniu, czy dany podmiot mieści się w zakresie adresatów lub uczestników rozwiązań przewidzianych w ustawie. Jeżeli przepisy posługują się tym określeniem, jego zastosowanie należy odczytywać przez pryzmat wskazanego odesłania, a nie na podstawie potocznego znaczenia słowa „uprawnione”.

W praktyce definicja ułatwia rozpoznanie podmiotów, których dotyczy dany mechanizm przeciwdziałania nadużyciom w komunikacji elektronicznej. Jednocześnie zakres tego pojęcia może zależeć od aktualnej treści przepisu, do którego następuje odesłanie. Terminy, obowiązki albo kompetencje związane z „uprawnionymi podmiotami” wynikają jednak z konkretnych regulacji ustawy, a sama definicja jedynie wyznacza krąg podmiotów, do których takie regulacje mogą się odnosić.