Uprawnienia do emisji

„Uprawnienia do emisji” to pojęcie używane w ustawie „Obrót instrumentami finansowymi” dla określenia szczególnej kategorii praw i jednostek związanych z systemem handlu emisjami. Definicja nie opisuje ich w sposób ogólny, lecz odsyła do przepisów regulujących system handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych oraz do przepisów unijnych dotyczących rejestru Unii. Dzięki temu zakres tego pojęcia jest ustalany na podstawie wskazanych regulacji, a nie wyłącznie na podstawie potocznego znaczenia słów „uprawnienia do emisji”.

Zakres definicji obejmuje dwa podstawowe elementy:

• uprawnienia do emisji wskazane w przepisach ustawy o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych,
• międzynarodowe jednostki emisji określone w przepisach rozporządzenia ustanawiającego rejestr Unii.

Pierwszy element odnosi się więc do uprawnień funkcjonujących w krajowym systemie handlu emisjami. Drugi obejmuje odrębną kategorię jednostek międzynarodowych, których znaczenie i sposób identyfikacji wynikają z regulacji unijnych. Odesłanie do konkretnych przepisów jest istotne, ponieważ pozwala precyzyjnie ustalić, jakie prawa lub jednostki mieszczą się w tym pojęciu.

W ustawie „Obrót instrumentami finansowymi” definicja służy wyznaczeniu zakresu przedmiotowego regulacji dotyczącej tej kategorii instrumentów. Pozwala odróżnić uprawnienia i jednostki objęte ustawą od innych praw, dokumentów lub jednostek związanych z ochroną środowiska, które nie zostały wskazane w przepisach odsyłających. Ma to praktyczne znaczenie przy ustalaniu, czy określony przedmiot lub jednostka należy do grupy „uprawnień do emisji” w rozumieniu tej ustawy, a w konsekwencji, czy znajdują zastosowanie przepisy odnoszące się do tej kategorii. Pojęcie to zachowuje znaczenie także przy stosowaniu przepisów ustawy o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych oraz regulacji unijnych dotyczących rejestru Unii.