Unijny kodeks celny

„Unijny kodeks celny” oznacza konkretny akt prawny Unii Europejskiej, a nie ogólny zbiór zasad lub opracowanie dotyczące ceł. Jest nim rozporządzenie przyjęte wspólnie przez Parlament Europejski i Radę, które ustanawia unijne ramy regulowania spraw celnych. W ustawie „Prawo celne” pojęcie to służy jako skrócone oznaczenie tego rozporządzenia, wraz z jego późniejszymi zmianami.

Znaczenie tego hasła wynika z tego, że przepisy krajowe dotyczące prawa celnego funkcjonują w powiązaniu z regulacjami unijnymi. Kodeks wyznacza podstawowe zasady i mechanizmy stosowane w obrocie towarowym z państwami spoza Unii Europejskiej, w tym reguły postępowania organów celnych oraz podmiotów uczestniczących w przywozie, wywozie i tranzycie towarów. Dzięki temu tworzy wspólną podstawę dla stosowania prawa celnego w państwach członkowskich.

Elementy pojęcia:

• jest to rozporządzenie Unii Europejskiej, czyli akt prawny ustanowiony przez wskazane unijne instytucje;
• jego przedmiotem jest ustanowienie unijnego kodeksu celnego;
• identyfikuje się je także przez numer aktu, jego tytuł oraz publikację w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;
• zakres odniesienia obejmuje również późniejsze zmiany tego rozporządzenia.

W praktyce odwołanie w ustawie do unijnego kodeksu celnego wskazuje, że określone kwestie należy rozpatrywać z uwzględnieniem tego właśnie aktu. Ma to znaczenie przy ustalaniu procedur celnych, obowiązków osób dokonujących zgłoszeń oraz zasad działania administracji celnej. Pojęcie porządkuje terminologię ustawy i pozwala uniknąć każdorazowego przytaczania pełnego oznaczenia rozporządzenia. Nie oznacza ono odrębnej ustawy krajowej, lecz unijny akt ustanawiający wspólne reguły celne.