Art. 119g Ordynacji podatkowej wprowadza szczegółowe regulacje dotyczące kompetencji Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (KAS) w zakresie przejmowania i prowadzenia postępowań podatkowych, kontroli podatkowych oraz kontroli celno-skarbowych. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych paragrafów tego artykułu.

#### § 1
Szef KAS ma prawo wszczynać postępowania podatkowe lub przejmować je do dalszego prowadzenia na wniosek organu podatkowego. Przejęcie może dotyczyć zarówno całego postępowania, jak i jego części. Przejęcie może obejmować:
- Określenie lub ustalenie wysokości zobowiązania podatkowego.
- Określenie wysokości straty podatkowej.
- Stwierdzenie nadpłaty lub określenie wysokości nadpłaty albo zwrotu podatku.
- Odpowiedzialność płatnika za podatek niepobrany lub pobrany a niewpłacony.
- Odpowiedzialność podatnika za podatek niepobrany przez płatnika.
- Zakres odpowiedzialności lub uprawnień spadkobiercy.

#### § 2
W przypadku podatków, do których ustalania lub określania uprawnieni są wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa, Szef KAS może przejąć postępowanie podatkowe wyłącznie na wniosek właściwego organu podatkowego. Oznacza to, że inicjatywa w tym zakresie musi pochodzić od lokalnych organów podatkowych.

#### § 3
Przejęcie kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej przez Szefa KAS skutkuje automatycznym zawieszeniem tej kontroli i jednoczesnym wszczęciem postępowania podatkowego. Przepisy art. 201 § 3 i art. 205 § 2 nie mają zastosowania do zawieszonej kontroli, co oznacza, że nie obowiązują standardowe procedury dotyczące zawieszenia postępowania.

#### § 4
W postanowieniu o przejęciu postępowania, Szef KAS musi precyzyjnie wskazać, w jakim zakresie przejmuje postępowanie podatkowe, kontrolę podatkową lub kontrolę celno-skarbową. Jest to istotne dla zachowania przejrzystości i jasności działań administracyjnych.

#### § 5
Czynności dokonane przez organ podatkowy przed przejęciem postępowania przez Szefa KAS pozostają w mocy. Oznacza to, że nie ma potrzeby ich powtarzania, co zapewnia ciągłość postępowania i efektywność działań administracyjnych.

#### § 6
Postanowienie o przejęciu postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej musi być doręczone zarówno stronie (podatnikowi lub kontrolowanemu), jak i organowi, który prowadził postępowanie lub kontrolę. Zapewnia to transparentność i informowanie wszystkich zainteresowanych stron o zmianach w prowadzeniu postępowania.

#### § 7
Jeżeli w trakcie postępowania podatkowego spółka cywilna, jawna, partnerska, komandytowa albo komandytowo-akcyjna zostanie rozwiązana, postępowanie kończy się decyzją, o której mowa w art. 115 § 4. Oznacza to, że rozwiązanie spółki nie przerywa postępowania podatkowego, a decyzja kończąca postępowanie zostanie wydana zgodnie z przepisami dotyczącymi odpowiedzialności wspólników.

#### § 8
Jeżeli w sprawie może być wydana decyzja z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści, przepisy art. 119a § 7 oraz niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio. Oznacza to, że w takich przypadkach zastosowanie mają również przepisy dotyczące ograniczeń wynikających z umów międzynarodowych, co ma na celu zapobieganie nadużyciom podatkowym.

### Podsumowanie
Art. 119g Ordynacji podatkowej precyzyjnie określa kompetencje Szefa KAS w zakresie przejmowania i prowadzenia postępowań podatkowych oraz kontroli. Przepisy te mają na celu zapewnienie efektywności i ciągłości działań administracyjnych, a także transparentności i jasności procedur. Przejęcie postępowań przez Szefa KAS może być istotnym narzędziem w walce z nadużyciami podatkowymi i zapewnieniu prawidłowego funkcjonowania systemu podatkowego.

Ordynacja podatkowa

Art. 119m Ordynacji podatkowej wprowadza instytucję Rady jako niezależnego organu, którego głównym zadaniem jest opiniowanie zasadności zastosowania art. 119a oraz środków ograniczających umowne korzyści w indywidualnych sprawach. Rada pełni również funkcję doradczą w zakresie opiniowania projektów ustaw podatkowych oraz zmian w przepisach prawa podatkowego, które mają na celu przeciwdziałanie unikaniu opodatkowania.

### Niezależność Rady

Niezależność Rady jest kluczowym elementem jej funkcjonowania. Jako organ niezależny, Rada powinna działać bez wpływu zewnętrznego, co zapewnia obiektywizm i rzetelność wydawanych opinii. Niezależność ta jest szczególnie ważna w kontekście opiniowania zasadności zastosowania art. 119a, który dotyczy klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania.

### Zadania Rady

1. **Opiniowanie zasadności zastosowania art. 119a oraz środków ograniczających umowne korzyści**:
   - Rada ocenia, czy zastosowanie tych środków jest uzasadnione w konkretnych przypadkach, co ma na celu zapobieganie nadużyciom podatkowym.

2. **Opiniowanie projektów ustaw podatkowych i zmian w przepisach prawa podatkowego**:
   - Rada analizuje projekty ustaw i zmiany w przepisach, które mają na celu przeciwdziałanie unikaniu opodatkowania. Jej opinie mogą wpływać na kształtowanie polityki podatkowej państwa.

3. **Wydawanie opinii na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych**:
   - Na wniosek ministra, Rada może wydawać opinie dotyczące przedstawionych założeń lub projektów ogólnych wyjaśnień, co pozwala na lepsze zrozumienie i interpretację przepisów podatkowych.

4. **Opiniowanie w sprawach dotyczących cofnięcia skutków unikania opodatkowania**:
   - Rada może również wydawać opinie w sprawach dotyczących cofnięcia skutków unikania opodatkowania, co jest istotne dla przywrócenia prawidłowego stanu rzeczy w przypadku stwierdzenia nadużyć.

### Znaczenie Rady w systemie podatkowym

Rada odgrywa kluczową rolę w systemie podatkowym, szczególnie w kontekście walki z unikaniem opodatkowania. Jej niezależność i kompetencje pozwalają na obiektywne i rzetelne ocenianie przypadków, co zwiększa transparentność i sprawiedliwość systemu podatkowego. Ponadto, opinie Rady mogą wpływać na kształtowanie polityki podatkowej i legislacji, co ma długofalowe znaczenie dla stabilności i efektywności systemu podatkowego.

### Podsumowanie

Art. 119m Ordynacji podatkowej wprowadza istotne mechanizmy mające na celu przeciwdziałanie unikaniu opodatkowania poprzez ustanowienie niezależnej Rady. Rada ta, dzięki swojej niezależności i szerokim kompetencjom, pełni kluczową rolę w opiniowaniu zasadności zastosowania środków ograniczających umowne korzyści oraz w kształtowaniu polityki podatkowej. Jej działalność przyczynia się do zwiększenia transparentności i sprawiedliwości systemu podatkowego, co jest niezbędne dla jego efektywnego funkcjonowania.

Art. 119s Ordynacji podatkowej określa strukturę organizacyjną oraz zasady funkcjonowania Rady, która jest organem doradczym w zakresie oceny zasadności zastosowania art. 119a (klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania) oraz środków ograniczających umowne korzyści w indywidualnych sprawach podatkowych.

1. **Rola Przewodniczącego Rady**:
   - Przewodniczący Rady pełni kluczową rolę w kierowaniu pracami Rady. Jest odpowiedzialny za zwoływanie posiedzeń oraz wyznaczanie członków Rady do sporządzenia projektu uzasadnienia opinii.
   - Przewodniczący ma również obowiązek informowania ministra właściwego do spraw finansów publicznych o każdym przypadku uchybienia terminowi określonemu w art. 119i § 5, co zapewnia transparentność i odpowiedzialność w działaniu Rady.

2. **Podejmowanie decyzji przez Radę**:
   - Rada podejmuje decyzje co do zasadności zastosowania art. 119a lub środków ograniczających umowne korzyści na posiedzeniu, które wymaga bezwzględnej większości głosów w obecności co najmniej połowy składu Rady.
   - Taki wymóg zapewnia, że decyzje Rady są podejmowane w sposób demokratyczny i z uwzględnieniem szerokiego konsensusu wśród jej członków.

3. **Regulamin pracy Rady**:
   - Szczegółowy tryb pracy Rady jest określany przez regulamin uchwalony zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy składu Rady.
   - Regulamin ten jest kluczowy dla zapewnienia sprawnego i efektywnego funkcjonowania Rady, określając procedury i zasady jej działania.

4. **Obsługa i finansowanie Rady**:
   - Obsługę prac Rady zapewnia minister właściwy do spraw finansów publicznych, co oznacza, że Rada korzysta z zasobów administracyjnych i finansowych ministerstwa.
   - Wydatki związane z działaniem Rady są pokrywane z budżetu państwa, co podkreśla znaczenie Rady jako organu publicznego i zapewnia jej niezależność finansową.

5. **Rola Sekretarza Rady**:
   - Sekretarz Rady, powoływany i odwoływany przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jest odpowiedzialny za organizację posiedzeń Rady oraz zapewnienie obsługi finansowej i administracyjno-biurowej.
   - Sekretarz może uczestniczyć w posiedzeniach Rady bez prawa głosu, co zapewnia, że jego rola jest ograniczona do funkcji organizacyjnych i administracyjnych, bez wpływu na merytoryczne decyzje Rady.

Podsumowując, art. 119s Ordynacji podatkowej szczegółowo reguluje organizację i funkcjonowanie Rady, zapewniając jej sprawne działanie oraz odpowiedzialność wobec ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Przepisy te mają na celu zapewnienie, że Rada działa w sposób transparentny, efektywny i zgodny z zasadami demokratycznymi.

Podmiot, wobec którego wchodzi w grę unikanie opodatkowania, może z własnej inicjatywy wystąpić o decyzję określającą warunki cofnięcia skutków takiej czynności. Przepis otwiera drogę wnioskową zamiast oczekiwania na działanie organu z urzędu.

### Najważniejsze punkty

- Organem właściwym jest Szef Krajowej Administracji Skarbowej, a wydanie decyzji ma charakter fakultatywny.
- Postępowanie inicjuje wniosek zainteresowanego, a nie działanie podejmowane z urzędu.
- Zainteresowani powiązani tą samą czynnością mogą wystąpić ze wspólnym wnioskiem.
- Wniosek dotyczy uzyskanej korzyści podatkowej, a przy podatkach rozliczanych okresowo - korzyści uzyskanej w zakończonym okresie rozliczeniowym.
- Jednym wnioskiem można objąć więcej niż jedną korzyść, jeżeli powstały w tym samym okresie rozliczeniowym w analogiczny sposób.
- Te same zasady stosuje się odpowiednio do cofnięcia skutków wynikających ze środków ograniczających umowne korzyści.

### W praktyce

Ograniczenie do zakończonego okresu rozliczeniowego przesądza, że wniosek dotyczy rozliczeń już zamkniętych, a nie planowanych. Wspólny wniosek ma znaczenie tam, gdzie skutki jednej czynności rozkładają się na kilka podmiotów.

Art. 14na Ordynacji Podatkowej wprowadza istotne ograniczenia w stosowaniu przepisów art. 14k-14n, które dotyczą interpretacji indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe. Przepis ten ma na celu zapobieganie nadużyciom prawa podatkowego oraz ograniczanie możliwości uzyskiwania korzyści podatkowych w sposób niezgodny z intencją ustawodawcy.

#### 1. Wyłączenie stosowania przepisów art. 14k-14n

Art. 14na § 1 stanowi, że przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1. Z zastosowaniem art. 119a Ordynacji Podatkowej,
2. W związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
3. Z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

#### 2. Art. 119a Ordynacji Podatkowej

Art. 119a Ordynacji Podatkowej wprowadza klauzulę przeciwko unikaniu opodatkowania. Klauzula ta pozwala organom podatkowym na pominięcie skutków podatkowych czynności, które zostały podjęte głównie w celu osiągnięcia korzyści podatkowej, a nie mają innego uzasadnienia ekonomicznego. Wyłączenie stosowania przepisów art. 14k-14n w przypadku decyzji wydanych z zastosowaniem art. 119a ma na celu uniemożliwienie uzyskiwania interpretacji indywidualnych, które mogłyby legalizować takie czynności.

#### 3. Nadużycie prawa w podatku VAT

Art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług (VAT) odnosi się do nadużycia prawa w kontekście VAT. Nadużycie prawa występuje, gdy podatnik podejmuje działania, które formalnie spełniają warunki przewidziane w przepisach prawa, ale ich głównym celem jest uzyskanie korzyści podatkowej sprzecznej z celem tych przepisów. Wyłączenie stosowania przepisów art. 14k-14n w takim przypadku ma na celu zapobieganie sytuacjom, w których podatnicy mogliby uzyskać interpretacje indywidualne legalizujące nadużycia prawa.

#### 4. Środki ograniczające umowne korzyści

Środki ograniczające umowne korzyści mają na celu zapobieganie wykorzystywaniu umów międzynarodowych w sposób sprzeczny z ich celem, np. w celu unikania podwójnego opodatkowania. Wyłączenie stosowania przepisów art. 14k-14n w przypadku decyzji wydanych z zastosowaniem tych środków ma na celu uniemożliwienie uzyskiwania interpretacji indywidualnych, które mogłyby prowadzić do nieuzasadnionych korzyści podatkowych.

#### 5. Utrwalona praktyka interpretacyjna, interpretacje ogólne i objaśnienia podatkowe

Art. 14na § 2 stanowi, że przepisów art. 14k-14n nie stosuje się również, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Oznacza to, że nawet jeśli podatnik działał zgodnie z interpretacjami wydanymi przez organy podatkowe, to w przypadku stwierdzenia nadużycia prawa lub zastosowania klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania, nie będzie mógł powoływać się na te interpretacje w celu uniknięcia odpowiedzialności podatkowej.

### Podsumowanie

Art. 14na Ordynacji Podatkowej wprowadza istotne ograniczenia w możliwości uzyskiwania interpretacji indywidualnych w przypadkach, gdy istnieje podejrzenie nadużycia prawa lub unikania opodatkowania. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że interpretacje indywidualne nie będą wykorzystywane do legalizowania działań sprzecznych z intencją ustawodawcy oraz zapobieganie uzyskiwaniu nieuzasadnionych korzyści podatkowych.

Art. 18ca Ordynacji podatkowej wprowadza mechanizm, który ma na celu usprawnienie i przyspieszenie kontroli podatkowej oraz postępowań podatkowych w pierwszej instancji. Przepis ten daje Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej (KAS) możliwość wyznaczenia naczelnika urzędu skarbowego jako właściwego do przeprowadzenia kontroli lub postępowań w sprawach dotyczących podatników lub płatników, którzy pozostają w zakresie właściwości miejscowej różnych organów.

#### Cel i Zakres Przepisu

Głównym celem tego przepisu jest zwiększenie efektywności działań kontrolnych i postępowań podatkowych, szczególnie w sytuacjach, gdy sprawy dotyczą podatników lub płatników z różnych regionów. Przepis ten ma zastosowanie w przypadkach, gdy istnieje uzasadnione przypuszczenie, że w sprawach tych zostaną wydane decyzje z zastosowaniem art. 119a Ordynacji podatkowej (dotyczącego klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania) lub środków ograniczających umowne korzyści.

#### Procedura Wyznaczenia

Szef KAS może wyznaczyć naczelnika urzędu skarbowego poprzez wydanie postanowienia. Wyznaczenie to ma na celu skoordynowanie działań kontrolnych i postępowań podatkowych, co jest szczególnie istotne w przypadkach, gdy sprawy są skomplikowane i wymagają zintegrowanego podejścia.

#### Ograniczenia Wyznaczenia

Warto zaznaczyć, że wyznaczenie organu podatkowego nie obejmuje przeprowadzenia postępowania podatkowego określonego w rozdziale 2 działu IIIA Ordynacji podatkowej ani wydania decyzji, o których mowa w pierwszym zdaniu art. 18ca. Oznacza to, że mimo wyznaczenia naczelnika urzędu skarbowego do przeprowadzenia kontroli lub postępowania, pewne kluczowe decyzje i postępowania pozostają w gestii innych organów.

#### Stosowanie Przepisów Art. 18c § 3-6

Przepis art. 18ca odsyła do odpowiedniego stosowania przepisów art. 18c § 3-6 Ordynacji podatkowej. Przepisy te dotyczą m.in. kwestii proceduralnych związanych z wyznaczeniem organu podatkowego, takich jak zawiadomienie podatnika o wyznaczeniu innego organu czy możliwość złożenia zażalenia na postanowienie o wyznaczeniu.

#### Wnioski

Art. 18ca Ordynacji podatkowej jest narzędziem, które ma na celu zwiększenie efektywności i koordynacji działań kontrolnych oraz postępowań podatkowych. Przepis ten jest szczególnie istotny w kontekście walki z unikaniem opodatkowania oraz nadużyciami podatkowymi, gdyż umożliwia skoordynowane działania różnych organów podatkowych. Jednakże, wyznaczenie naczelnika urzędu skarbowego do przeprowadzenia kontroli lub postępowań nie obejmuje wszystkich aspektów postępowania podatkowego, co zapewnia, że kluczowe decyzje pozostają w gestii odpowiednich organów.

Art. 244 Ordynacji Podatkowej reguluje kwestie związane z właściwością organów podatkowych w przypadku wznowienia postępowania podatkowego. Przepis ten jest kluczowy dla zapewnienia prawidłowego przebiegu postępowania wznowieniowego oraz dla określenia, który organ jest odpowiedzialny za jego prowadzenie.

#### § 1
Zgodnie z § 1, organem właściwym w sprawach wymienionych w art. 243 jest organ, który wydał decyzję w ostatniej instancji. Oznacza to, że jeżeli decyzja podatkowa została wydana przez określony organ, to ten sam organ jest odpowiedzialny za rozpatrzenie sprawy w przypadku wznowienia postępowania. Jest to zasada ogólna, która ma na celu zapewnienie ciągłości i spójności postępowania.

#### § 2
W § 2 przewidziano wyjątek od zasady określonej w § 1. Jeżeli przyczyną wznowienia postępowania jest działanie organu, który wydał decyzję w ostatniej instancji, to o wznowieniu postępowania rozstrzyga organ wyższego stopnia. Organ ten równocześnie wyznacza organ właściwy w sprawach wymienionych w art. 243 § 2. Przepis ten ma na celu uniknięcie sytuacji, w której organ odpowiedzialny za błąd miałby samodzielnie rozpatrywać sprawę wznowieniową, co mogłoby prowadzić do konfliktu interesów.

#### § 3
§ 3 wprowadza kolejne ograniczenie, wskazując, że przepis § 2 nie dotyczy przypadków, w których decyzja w ostatniej instancji została wydana przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, dyrektora izby administracji skarbowej, naczelnika urzędu celno-skarbowego lub samorządowe kolegium odwoławcze. W takich przypadkach, nawet jeśli przyczyną wznowienia postępowania jest działanie tych organów, nie stosuje się mechanizmu przewidzianego w § 2. Oznacza to, że te organy zachowują swoją właściwość do rozpatrzenia sprawy wznowieniowej.

#### § 4
W § 4 przewidziano możliwość przejęcia postępowania przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania wystąpią okoliczności wskazujące na zasadność wydania decyzji z zastosowaniem art. 119a (klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania) lub środków ograniczających umowne korzyści w sytuacji określonej w art. 245 § 1 pkt 1. Jest to szczególne uprawnienie, które ma na celu zapewnienie, że sprawy o szczególnym znaczeniu dla interesu publicznego będą prowadzone przez najwyższy organ administracji skarbowej.

#### Stosowanie przepisów działu IIIA rozdziału 2
Ostatnie zdanie art. 244 wskazuje, że przepisy działu IIIA rozdziału 2 stosuje się odpowiednio. Oznacza to, że w postępowaniach wznowieniowych należy stosować odpowiednie przepisy dotyczące postępowania podatkowego, co zapewnia spójność i jednolitość procedur.

### Podsumowanie
Art. 244 Ordynacji Podatkowej precyzyjnie określa właściwość organów podatkowych w przypadku wznowienia postępowania, wprowadzając jednocześnie mechanizmy mające na celu uniknięcie konfliktu interesów oraz zapewnienie, że sprawy o szczególnym znaczeniu będą prowadzone przez najwyższe organy administracji skarbowej. Przepis ten jest kluczowy dla zapewnienia prawidłowego przebiegu postępowania wznowieniowego i ochrony interesów podatników oraz Skarbu Państwa.

Art. 33 Ordynacji podatkowej reguluje kwestie związane z zabezpieczeniem zobowiązań podatkowych przed terminem ich płatności. Przepis ten ma na celu ochronę interesów Skarbu Państwa poprzez umożliwienie organom podatkowym podjęcia działań zabezpieczających w sytuacjach, gdy istnieje uzasadniona obawa, że podatnik nie wywiąże się ze swoich zobowiązań.

#### § 1 - Zabezpieczenie na majątku podatnika i majątku wspólnym małżonków

Zgodnie z § 1, zobowiązanie podatkowe może być zabezpieczone na majątku podatnika, a w przypadku osób pozostających w związku małżeńskim, także na majątku wspólnym. Warunkiem zastosowania tego przepisu jest istnienie uzasadnionej obawy, że zobowiązanie nie zostanie wykonane. Przykłady takich sytuacji to trwałe nieuiszczanie wymagalnych zobowiązań publicznoprawnych przez podatnika lub dokonywanie czynności zbywania majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję.

#### § 2 - Zabezpieczenie w toku postępowania podatkowego

§ 2 rozszerza możliwość zabezpieczenia na sytuacje, gdy postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa lub kontrola celno-skarbowa są w toku, ale decyzja ustalająca lub określająca wysokość zobowiązania podatkowego jeszcze nie została wydana. W takich przypadkach organ podatkowy może zabezpieczyć przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego oraz, w odpowiednich przypadkach, kwotę odsetek za zwłokę.

#### § 3 - Odsetki za zwłokę

W § 3 wskazano, że w przypadku zabezpieczenia przed wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego, zabezpieczeniu podlega również kwota odsetek za zwłokę należnych od zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu.

#### § 4 - Określenie przybliżonej kwoty zobowiązania

§ 4 precyzuje, że organ podatkowy, na podstawie posiadanych danych, określa w decyzji o zabezpieczeniu przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego oraz, w odpowiednich przypadkach, kwotę odsetek za zwłokę.

#### § 4a - Zabezpieczenie zobowiązań związanych z art. 119a

§ 4a wprowadza możliwość zabezpieczenia zobowiązań podatkowych związanych ze stosowaniem art. 119a (dotyczącego klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania) lub środków ograniczających umowne korzyści. Zabezpieczenie takie może być dokonane również przed wszczęciem lub przejęciem postępowania podatkowego na podstawie art. 119g § 1 lub 3.

#### § 4b - Nienaruszalność art. 13 § 2 pkt 7

§ 4b stanowi, że dokonanie zabezpieczenia w przypadkach określonych w § 4a nie narusza art. 13 § 2 pkt 7, który dotyczy zasad prowadzenia postępowania podatkowego.

### Podsumowanie

Art. 33 Ordynacji podatkowej jest narzędziem umożliwiającym organom podatkowym zabezpieczenie interesów fiskalnych państwa w sytuacjach, gdy istnieje ryzyko niewykonania zobowiązań podatkowych przez podatnika. Przepis ten pozwala na podjęcie działań zabezpieczających zarówno na majątku podatnika, jak i na majątku wspólnym małżonków, co zwiększa skuteczność egzekucji zobowiązań podatkowych. Ważnym elementem jest również możliwość zabezpieczenia zobowiązań w toku postępowania podatkowego oraz w kontekście klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania.

Umowne korzyści

Umowne korzyści w przepisach

Ordynacja podatkowa9 przepisów