Przepis porządkuje podstawowe pojęcia używane w ustawie o prawach konsumenta. Ma znaczenie przy ustalaniu, jakie zasady dotyczą konkretnej umowy, towaru, usługi lub sposobu sprzedaży.

„Umowa zawarta na odległość” wymaga zorganizowanego systemu zawierania umów bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wykorzystaniem środków porozumiewania się na odległość aż do chwili zawarcia umowy. „Umowa zawarta poza lokalem przedsiębiorstwa” obejmuje między innymi umowy zawierane poza stałym miejscem działalności przedsiębiorcy, a także podczas wycieczek i pokazów promocyjnych. Przepis wskazuje również, czym jest „lokal przedsiębiorstwa”, obejmujący nieruchomość, jej część albo rzecz ruchomą, w których działalność jest prowadzona na stałe lub zwyczajowo.

Istotne są definicje techniczne. „Trwały nośnik” ma umożliwiać przechowywanie i odtworzenie informacji w niezmienionej postaci. „Towar” obejmuje rzecz ruchomą, a także wodę, gaz i energię elektryczną oferowane w określonej ilości. Przepis wyjaśnia też pojęcia związane z treściami i usługami cyfrowymi, w tym „towar z elementami cyfrowymi”, „środowisko cyfrowe”, „integrację”, „kompatybilność”, „funkcjonalność” i „interoperacyjność”. Określa ponadto znaczenie „ceny”, „aukcji publicznej” i „danych osobowych”.

Na końcu zdefiniowano „internetową platformę handlową” oraz jej dostawcę. Platforma może umożliwiać zawieranie umów na odległość między konsumentami i przedsiębiorcami albo między osobami fizycznymi niebędącymi przedsiębiorcami. Takie rozróżnienia ułatwiają ustalenie, jaki charakter ma dana transakcja i jakie przepisy ustawy mogą mieć do niej zastosowanie.

Umowa zawarta na odległość

Umowa zawarta na odległość w przepisach

o prawach konsumenta1 przepis