Umowa o kredyt konsumencki zawierana na odległość

„Umowa o kredyt konsumencki zawierana na odległość” to szczególny rodzaj umowy kredytowej, który został zdefiniowany w ustawie „Kredyt konsumencki”. Chodzi o umowę zawieraną z konsumentem w taki sposób, że w chwili jej zawierania obie strony nie są jednocześnie obecne, a do porozumienia dochodzi przy użyciu środków porozumiewania się na odległość.

Aby daną umowę można było zakwalifikować jako zawieraną na odległość, muszą wystąpić łącznie określone elementy:

• przedmiotem umowy jest kredyt konsumencki,
• jedną ze stron jest konsument,
• strony nie zawierają umowy przy jednoczesnej obecności,
• do zawarcia umowy wykorzystywany jest środek komunikacji pozwalający porozumiewać się na odległość.

Definicja nie odnosi się więc do każdego kredytu, o którym strony rozmawiają zdalnie. Znaczenie ma sposób zawarcia całej umowy oraz brak jednoczesnej obecności stron w tym momencie. Jeżeli strony spotykają się osobiście i dopiero później korzystają z komunikacji na odległość w sprawach organizacyjnych, nie przesądza to jeszcze o zakwalifikowaniu umowy jako zawartej na odległość.

Pojęcie służy w ustawie do wyodrębnienia umów kredytowych zawieranych w szczególnym trybie, bez bezpośredniego kontaktu stron. Ma znaczenie praktyczne przy ustalaniu, jakie przepisy dotyczą danej czynności i jakie wymagania wiążą się z zawieraniem umowy na odległość. Pozwala także odróżnić taki sposób zawarcia umowy od umowy podpisywanej podczas bezpośredniego spotkania.

Definicja odwołuje się do regulacji dotyczących ochrony niektórych praw konsumentów oraz odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny. Dzięki temu pojęcie umowy o kredyt konsumencki zawieranej na odległość jest rozumiane w powiązaniu z przepisami regulującymi zawieranie umów bez jednoczesnej obecności stron.