Umowa o gwarancję emisji

Umowa o gwarancję emisji to szczególny rodzaj umowy związanej z emisją instrumentów finansowych, którego znaczenie na potrzeby ustawy o obrocie instrumentami finansowymi ustala się przez odwołanie do ustawy o ofercie publicznej. Oznacza to, że ustawa o obrocie instrumentami finansowymi nie opisuje samodzielnie wszystkich cech tej umowy, lecz nakazuje rozumieć ją zgodnie z regulacją dotyczącą oferty publicznej.

Najważniejsze elementy pojęcia:

• musi istnieć umowa, a więc uzgodnienie stron wywołujące skutki prawne;
• jej przedmiotem jest gwarancja emisji, czyli mechanizm prawny związany z przeprowadzeniem emisji;
• dla zakwalifikowania danej umowy decydujące jest spełnienie kryteriów wynikających z ustawy o ofercie publicznej, a nie samo użycie podobnej nazwy przez strony.

W praktyce pojęcie to służy do wskazania określonej kategorii czynności na rynku kapitałowym. Ma znaczenie przede wszystkim wtedy, gdy przepisy regulują działania funduszy inwestycyjnych. W takich regulacjach umowa o gwarancję emisji może wyznaczać podstawę nabywania przez fundusz papierów wartościowych w związku z emisją. Jednocześnie samo zawarcie takiej umowy nie eliminuje innych wymagań przewidzianych dla funduszu, w szczególności ograniczeń dotyczących jego inwestycji. Przepisy odnoszące się do funduszy zamkniętych uwzględniają natomiast sytuację, w której objęcie papierów wartościowych następuje w wykonaniu tej umowy.

Znaczenie praktyczne hasła polega więc na tym, że pozwala ustalić, czy dana czynność mieści się w ustawowej kategorii umowy o gwarancję emisji. Od tej kwalifikacji może zależeć zastosowanie szczególnych zasad dotyczących nabywania lub obejmowania papierów wartościowych przez fundusze. Jest to zatem pojęcie odsyłające do regulacji o ofercie publicznej, ale wykorzystywane także do określenia skutków prawnych w przepisach o obrocie instrumentami finansowymi i działalności funduszy.