Umowa ADR

„Umowa ADR” to nie pojedyncza umowa zawierana między przewoźnikiem a nadawcą, lecz nazwa międzynarodowego porozumienia ustanawiającego zasady przewozu drogowego towarów niebezpiecznych. Skrót ADR służy identyfikacji tego porozumienia, a jego pełna nazwa wskazuje na najważniejsze elementy: europejski charakter regulacji, międzynarodowy zakres, transport drogowy oraz przedmiot przewozu w postaci towarów stwarzających zagrożenie.

W ustawie „Materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego” pojęcie to jest zdefiniowane jako odesłanie do konkretnego aktu regulującego tę dziedzinę. Dzięki temu ustawa może posługiwać się jednolitą nazwą zamiast każdorazowo opisywać całe porozumienie. Znaczenie definicji polega więc przede wszystkim na wskazaniu, jaki dokument należy rozumieć pod określeniem „umowa ADR” używanym w przepisach ustawy.

W praktyce pojęcie obejmuje:

• międzynarodowe zasady dotyczące przewozu drogowego towarów niebezpiecznych,
• wymagania odnoszące się do organizacji i wykonywania takiego przewozu,
• regulacje istotne przy przemieszczaniu materiałów, które ze względu na swoje właściwości mogą powodować zagrożenie, w tym materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego.

Odwołanie do umowy ADR ma praktyczne znaczenie dla ustalenia, według jakiego wspólnego standardu należy oceniać transport drogowy takich towarów. Pozwala powiązać przepisy krajowe z uzgodnionymi zasadami międzynarodowymi i ułatwia ich stosowanie w sytuacjach, w których przewóz odbywa się w obrocie międzynarodowym albo wymaga uwzględnienia reguł dotyczących towarów niebezpiecznych. Samo hasło nie oznacza określonego rodzaju materiału ani środka transportu, lecz wskazuje na zewnętrzny zbiór reguł, do którego ustawa odsyła w zakresie przewozu drogowego.