Kodeks pracy

Konstytucja zapewnia wolność zrzeszania się w związkach zawodowych, organizacjach społeczno-zawodowych rolników oraz organizacjach pracodawców. Oznacza to, że te formy organizowania się są objęte ochroną konstytucyjną. Związki zawodowe, pracodawcy i ich organizacje mają prawo prowadzić rokowania. W szczególności mogą służyć one rozwiązywaniu sporów zbiorowych. Wymienione podmioty mogą także zawierać układy zbiorowe pracy oraz inne porozumienia. Związki zawodowe mają również prawo organizować strajki pracownicze i inne formy protestu. Korzystanie z tego prawa odbywa się w granicach określonych w ustawie. Ze względu na dobro publiczne ustawa może ograniczyć prowadzenie strajku albo zakazać strajku w odniesieniu do określonych kategorii pracowników lub w określonych dziedzinach. Także wolność zrzeszania się w związkach zawodowych i organizacjach pracodawców oraz inne wolności związkowe mogą być ograniczane wyłącznie ustawą i tylko w zakresie dopuszczalnym przez umowy międzynarodowe wiążące Polskę.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Przepis określa, jakie podstawowe informacje powinny znaleźć się w układzie zbiorowym pracy. Dokument musi mieć własny tytuł oraz wskazywać, kiedy został zawarty i od kiedy obowiązuje. Należy też podać, na jaki czas go zawarto, kto jest jego stroną i gdzie strony mają siedziby. Układ powinien określać, czego dotyczy, a także podawać liczbę pracodawców objętych nim w dniu zawarcia.

o układach zbiorowych pracy i porozumieniach zbiorowych

Przepis wskazuje, że znaczenie zapisów układu ustalają wspólnie obie strony, które go zawarły. Przy wyjaśnianiu nie powinny ograniczać się do pojedynczych słów lub zdań. Należy uwzględnić to, co strony chciały osiągnąć, oraz cel, dla którego zawarto układ. Oznacza to, że wyjaśnianie postanowień należy do stron działających razem, a nie do każdej z nich osobno.

Przepis rozciąga na protokół dodatkowy do układu zbiorowego pracy zasady zapisane w wyraźnie wskazanych częściach innych artykułów ustawy. Obejmuje to tylko wymienione jednostki redakcyjne, a nie całe artykuły, jeśli przepis nie wskazuje ich w całości. Zasady te należy stosować odpowiednio, czyli z uwzględnieniem specyfiki protokołu dodatkowego, a nie mechanicznie i w identyczny sposób jak w innych sytuacjach.

Przepis nakłada na obie strony układu zbiorowego stały obowiązek sprawdzania, czy jego postanowienia nadal odpowiadają aktualnej sytuacji. Nie chodzi o jednorazową kontrolę, lecz o bieżące analizowanie treści układu i ocenę, czy pozostaje on aktualny. Obowiązek dotyczy wszystkich stron układu, niezależnie od tego, która z nich zgłosi potrzebę sprawdzenia jego postanowień. Sam przepis nie wskazuje jednak, jak często ani w jaki sposób taka ocena ma być przeprowadzana.

Przepis pozwala, aby układ zbiorowy pracy obejmował również osoby, które zakończyły aktywność zawodową i są emerytami lub rencistami. Oznacza to, że mogą one zostać wskazane jako grupa objęta takim układem, mimo że nie są już pracownikami. Nie wynika z niego jednak, że każdy emeryt lub rencista automatycznie podlega układowi. Przepis jedynie dopuszcza taką możliwość.

Przepis wskazuje, że wcześniejsze rozporządzenie dotyczące rejestracji układów zbiorowych pracy przestaje obowiązywać. Nie może więc być już podstawą postępowania w sprawach objętych tym zakresem. Zastępuje je regulacja, w której znajduje się ten przepis, określająca tryb rejestracji układów, prowadzenie ich rejestru i akt rejestrowych oraz wzory klauzul i kart rejestrowych.

w sprawie trybu postępowania w sprawie rejestracji układów zbiorowych pracy, prowadzenia rejestru układów i akt rejestrowych oraz wzorów klauzul rejestracyjnych i kart rejestrowych.

W toku rejestracji układu organ rejestrujący może zażądać dodatkowych informacji lub dokumentów. Żądanie powinno dotyczyć danych potrzebnych do oceny, czy układ zawarto zgodnie z przepisami regulującymi zawieranie układów zbiorowych pracy. Organ może także sprawdzić, czy treść układu nie zawiera postanowień sprzecznych z prawem. Przepis wskazuje więc dwa cele uzupełnienia wniosku: kontrolę prawidłowego zawarcia układu oraz kontrolę jego zgodności z prawem.

Jeżeli wniosek o rejestrację układu nie spełnia wymaganych warunków, nie jest rozpatrywany. Wniosek wraz ze wszystkimi dołączonymi dokumentami podlega zwrotowi. Wnioskodawca otrzymuje również pisemne uzasadnienie odmowy rozpatrzenia. Powinno ono wskazywać, dlaczego wniosek nie spełnia wymogów przewidzianych dla takiego zgłoszenia.

Układ zbiorowy pracy

Układ zbiorowy pracy w przepisach

Kodeks pracy1 przepis

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej1 przepis

o układach zbiorowych pracy i porozumieniach zbiorowych5 przepisów

w sprawie trybu postępowania w sprawie rejestracji układów zbiorowych pracy, prowadzenia rejestru układów i akt rejestrowych oraz wzorów klauzul rejestracyjnych i kart rejestrowych.3 przepisy