Układ rozdzielony

Układ rozdzielony to, w rozumieniu ustawy „Odnawialne źródła energii”, zespół urządzeń przeznaczonych do uzyskiwania energii, w którym wytwarzanie energii elektrycznej i wytwarzanie ciepła odbywają się w osobnych procesach technologicznych. Kluczowe znaczenie ma więc nie tylko obecność urządzeń służących do produkcji energii, lecz także sposób zorganizowania ich pracy.

Pojęcie obejmuje trzy podstawowe elementy:

• układ urządzeń, czyli współpracujący ze sobą zespół technicznych elementów wykorzystywanych do wytwarzania energii;
• cel w postaci wytwarzania energii elektrycznej albo ciepła;
• odrębność procesów technologicznych, oznaczającą, że produkcja tych rodzajów energii nie jest prowadzona w jednym wspólnym procesie.

Układ może być zatem rozpatrywany jako rozwiązanie techniczne służące jednemu z tych celów albo jako układ, w którym oba rodzaje energii powstają, ale każdy w oddzielnym procesie. Istotą pojęcia jest rozdzielenie sposobu wytwarzania, a nie samo rozdzielenie pomieszczeń, instalacji czy etapów obsługi. O tym, czy dane rozwiązanie mieści się w tej kategorii, decyduje jego funkcja oraz technologiczna organizacja pracy urządzeń.

W ustawie pojęcie to porządkuje opis określonych sposobów wytwarzania energii w obszarze odnawialnych źródeł energii. Pozwala wskazać, że energia elektryczna i ciepło są uzyskiwane w odrębnych procesach, nawet jeśli urządzenia tworzą jeden funkcjonalny zespół. Ma to znaczenie praktyczne przy opisywaniu instalacji i technologii, ponieważ odróżnia układ rozdzielony od rozwiązania, w którym wytwarzanie różnych postaci energii odbywa się w ramach jednego, wspólnego procesu. Termin odnosi się więc przede wszystkim do cech technicznych i sposobu działania układu, a nie do jego nazwy handlowej ani samego przeznaczenia użytkowego.