Ujawnienie publiczne

Ujawnienie publiczne to sposób przekazania informacji o naruszeniu prawa w taki sposób, aby stała się ona dostępna dla ogółu, a nie tylko dla pojedynczej osoby lub zamkniętej grupy. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie „o ochronie sygnalistów” i opisuje działanie skierowane do wiadomości publicznej.

Istotą ujawnienia publicznego są dwa elementy. Po pierwsze, przekazywana treść musi dotyczyć informacji o naruszeniu prawa. Nie chodzi więc o dowolną wiadomość, opinię lub krytykę, lecz o informacje odnoszące się do zachowania, działania albo zaniechania, które może oznaczać naruszenie przepisów. Po drugie, informacja musi zostać podana w sposób pozwalający na zapoznanie się z nią przez szeroki krąg odbiorców. O publicznym charakterze decyduje zatem nie tylko sama treść, lecz także sposób jej rozpowszechnienia i krąg osób, do których może ona dotrzeć.

W praktyce ujawnienie publiczne różni się od przekazania informacji wyłącznie wewnątrz organizacji albo bezpośrednio określonej osobie. Sama publiczna wypowiedź nie wystarcza jednak do uznania jej za ujawnienie publiczne, jeżeli nie odnosi się do informacji o naruszeniu prawa. Z kolei informacja o takim naruszeniu nie ma publicznego charakteru, jeśli pozostaje przekazana jedynie w ograniczonym, niepublicznym obiegu.

W ustawie „o ochronie sygnalistów” pojęcie to służy określeniu jednego ze sposobów, w jaki informacja o naruszeniu prawa może zostać przekazana. Ma więc znaczenie dla ustalenia, czy dane działanie polegało na skierowaniu informacji do wiadomości publicznej. Pozwala również odróżnić publiczne rozpowszechnienie informacji od innych form jej przekazywania. W tym sensie jest to pojęcie opisujące zarówno przedmiot ujawnienia, czyli informację o naruszeniu prawa, jak i jego zasięg, czyli dostępność dla publiczności.