Udostępnianie na rynku krajowym

„Udostępnianie na rynku krajowym” to pojęcie używane w ustawie „o wyrobach budowlanych” dla określenia sytuacji, w której wyrób budowlany zostaje dostarczony na krajowy rynek z przeznaczeniem do dalszej dystrybucji albo zastosowania. Chodzi więc o faktyczne przekazanie wyrobu w ramach obrotu, a nie tylko o jego wytworzenie, posiadanie lub samo planowanie sprzedaży.

Dla uznania danego działania za udostępnianie istotne są następujące elementy:

• przedmiotem działania musi być wyrób budowlany,
• wyrób musi zostać dostarczony na rynku krajowym,
• dostarczenie powinno służyć jego dalszej dystrybucji albo zastosowaniu,
• działanie musi odbywać się w ramach działalności handlowej,
• przekazanie może nastąpić zarówno odpłatnie, jak i nieodpłatnie.

Oznacza to, że cena nie przesądza o zastosowaniu tego pojęcia. Udostępnianiem może być zarówno przekazanie wyrobu za zapłatą, jak i przekazanie bez wynagrodzenia, jeżeli następuje w związku z działalnością handlową i ma umożliwić dalsze rozpowszechnianie produktu albo wykorzystanie go zgodnie z przeznaczeniem. Ważny jest również cel dostarczenia. Nie musi nim być bezpośrednia sprzedaż użytkownikowi, ponieważ definicja obejmuje także przekazanie wyrobu z myślą o jego dalszej dystrybucji.

Pojęcie wyznacza zakres sytuacji, które ustawa traktuje jako wprowadzenie wyrobu do obrotu na rynku krajowym w rozumieniu jej regulacji. Ma zatem znaczenie praktyczne przy ocenie, czy konkretne przekazanie wyrobu pozostaje objęte zasadami dotyczącymi wyrobów budowlanych. Pozwala odróżnić zwykłe dysponowanie produktem od dostarczenia go na rynek w celu handlowym. Przy analizie konkretnego przypadku trzeba uwzględnić łącznie charakter wyrobu, sposób jego przekazania, jego przeznaczenie oraz związek tej czynności z działalnością handlową.