Przepis określa zasady organizacji nauczania w oddziale międzynarodowym oraz uprawnienia uczniów uczęszczających do takiego oddziału. Co do zasady zajęcia mogą być prowadzone w języku obcym. Wyjątek dotyczy uczniów będących obywatelami polskimi, dla których język polski, część historii odnosząca się do historii Polski oraz część geografii dotycząca geografii Polski nie mogą być objęte tym rozwiązaniem.

Szkoła ma obowiązek zapewnić polskim uczniom oddziału międzynarodowego nauczanie tych treści zgodnie z podstawą programową kształcenia ogólnego ustaloną w przepisach wydanych na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 1 lit. b-h. Uczniowie niebędący obywatelami polskimi mają natomiast zapewnione nauczanie języka polskiego jako języka obcego. Przepis rozróżnia więc zakres i sposób nauczania zależnie od obywatelstwa ucznia.

Regulacja wskazuje także na związane z tym trybem kształcenia egzaminy. Uczeń oddziału międzynarodowego w szkole podstawowej przystępuje do egzaminu ósmoklasisty. Absolwent szkoły ponadpodstawowej określonego rodzaju, który uczęszczał do oddziału międzynarodowego, może przystąpić do egzaminu maturalnego.

Istotne znaczenie ma również możliwość zmiany ścieżki kształcenia. Szkoła, w której utworzono oddział międzynarodowy, musi zapewnić uczniom możliwość przejścia, na każdym etapie kształcenia, do nauki prowadzonej zgodnie z programami, o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 4 lit. a. Jednocześnie do oddziału międzynarodowego nie stosuje się wskazanych w ust. 7 przepisów dotyczących organizacji kształcenia, w tym zasad oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów oraz art. 14 ust. 3.

Prawo oświatowe

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2017/59/text/U/D20170059Lj.pdf

Przepis określa zasady tworzenia oddziałów przygotowania wojskowego w szkołach publicznych i niepublicznych wskazanych w art. 18 ust. 1 pkt 2 lit. a i b, z wyłączeniem szkół artystycznych. Utworzenie takiego oddziału wymaga zezwolenia Ministra Obrony Narodowej w formie decyzji administracyjnej.

Oddział nie może ograniczać uprawnień uczniów do zdobycia wiedzy i umiejętności potrzebnych do ukończenia szkoły ani wpływać na warunki przeprowadzania egzaminów. W szkołach publicznych musi również zostać zachowane prawo do bezpłatnej nauki, wychowania i opieki w zakresie określonym w przepisach.

Zezwolenie zależy między innymi od zapewnienia odpowiedniej kadry i warunków szkolenia, występowania potrzeb rekrutacyjnych Sił Zbrojnych w regionie, możliwości prowadzenia zajęć praktycznych oraz pozytywnej oceny dotychczasowej współpracy szkoły z jednostkami wojskowymi. Wniosek składa organ prowadzący, od 1 listopada do 31 stycznia roku szkolnego poprzedzającego rozpoczęcie działalności oddziału. Powinien on opisywać organizację kształcenia oraz wskazywać datę rozpoczęcia funkcjonowania oddziału, a także zawierać opinię rady pedagogicznej, zobowiązanie do pokrywania określonych dodatkowych kosztów i informację o doświadczeniu szkoły w prowadzeniu wskazanej działalności.

Minister podejmuje decyzję po uzyskaniu opinii kuratora oświaty i szefa wojskowego centrum rekrutacji. Przy przekroczeniu limitu zezwoleń uwzględnia dodatkowe kryteria, w tym doświadczenie szkoły i jej absolwentów. Zezwolenie wskazuje jednostkę wojskową odpowiedzialną za zajęcia praktyczne. Może zostać cofnięte w razie naruszenia warunków, problemów z realizacją programu, niewykonania zobowiązań lub braku wymaganych efektów. Cofnięcie oznacza likwidację oddziału, jednak nie wcześniej niż z końcem roku szkolnego, w którym jego uczniowie kończą naukę.

Przepis określa zasady tworzenia w szkołach publicznych i niepublicznych wskazanych w ust. 1, z wyjątkiem szkół artystycznych, oddziałów o profilu mundurowym. Utworzenie takiego oddziału wymaga zezwolenia ministra właściwego do spraw wewnętrznych, wydawanego w drodze decyzji administracyjnej. Oddział nie może ograniczać uprawnień uczniów do uzyskania wiedzy i umiejętności potrzebnych do ukończenia szkoły ani do przystępowania do egzaminów. W szkołach publicznych nie może także naruszać prawa do bezpłatnej nauki, wychowania i opieki w zakresie określonym w przepisach.

Warunkiem zezwolenia jest zapewnienie odpowiednich warunków i wykwalifikowanej kadry, możliwość wsparcia zajęć przez Policję lub Straż Graniczną oraz pozytywna ocena dotychczasowej współpracy szkoły z tymi formacjami. Wniosek składa organ prowadzący szkołę, od 1 listopada do 31 stycznia roku szkolnego poprzedzającego rozpoczęcie działalności oddziału. Musi on opisywać między innymi organizację kształcenia, warunki lokalowe, kwalifikacje kadry i planowaną datę rozpoczęcia funkcjonowania. Do wniosku dołącza się opinię rady pedagogicznej oraz zobowiązanie do pokrywania kosztów kształcenia przekraczających wydatki bieżące ponoszone na ucznia w pozostałych oddziałach.

Przed wydaniem zezwolenia minister zasięga opinii kuratora oświaty oraz właściwych komendantów Policji i Straży Granicznej. Jeżeli liczba wniosków przekracza ustalony limit, znaczenie mają między innymi typ szkoły, doświadczenie w prowadzeniu takich oddziałów i liczba absolwentów przyjętych do służby. Zezwolenie wskazuje jednostki odpowiedzialne za organizację zajęć. Może zostać cofnięte w przypadkach określonych w ust. 12, a cofnięcie oznacza likwidację oddziału, z zachowaniem terminu nie wcześniejszego niż koniec roku szkolnego, w którym uczniowie kończą w nim naukę.

Przepis wprowadza słownik pojęć używanych w dalszych przepisach ustawy. Określenia wskazane w art. 4 należy rozumieć w podany sposób, jeżeli dalszy przepis nie określa ich bliżej. Dzięki temu ustawa nadaje jednolite znaczenie między innymi nazwom szkół, oddziałów, placówek, uczestników kształcenia oraz dokumentów programowych.

Przepis obejmuje zarówno podstawowe pojęcia, jak „szkoła”, która obejmuje także przedszkole, jak i bardziej szczegółowe formy organizacji nauki. Definiuje między innymi szkołę i oddział specjalny, oddział integracyjny, dwujęzyczny, przygotowania wojskowego, o profilu mundurowym, międzynarodowy, przygotowawczy oraz sportowy lub mistrzostwa sportowego. Określa również, kiedy szkoła może być uznana za integracyjną albo dwujęzyczną, a także jakie warunki musi spełniać szkoła podstawowa dwujęzyczna.

Osobne definicje dotyczą szkół kształcących w określonych dziedzinach, w tym szkół rolniczych, leśnych, morskich, żeglugi śródlądowej i rybołówstwa. Przepis wskazuje także znaczenie pojęć „organ prowadzący szkołę lub placówkę”, „kurator oświaty”, „nauczyciel”, „rodzice” i „uczniowie”. Za rodziców uznaje również prawnych opiekunów oraz osoby lub podmioty sprawujące pieczę zastępczą, a za uczniów także słuchaczy i wychowanków.

Ważną grupę stanowią definicje związane z programami nauczania i kształceniem zawodowym. Obejmują one podstawy programowe, klasyfikacje zawodów, programy wychowania przedszkolnego, programy nauczania oraz kształcenie zawodowe i jego formy. Punkt 23 jest uchylony. W praktyce przepis pozwala prawidłowo odczytywać zakres obowiązków, uprawnień i rozwiązań organizacyjnych opisanych w dalszej części ustawy.

Przepis wprowadza szeroki zestaw zmian w ustawie o systemie oświaty, dostosowując jej treść do rozwiązań przyjętych w ustawie „Prawo oświatowe”. Zmiany obejmują zarówno uchylenie całych jednostek redakcyjnych, między innymi preambuły oraz art. 1-2a, art. 4-5f i art. 6-9, jak i szczegółową modyfikację definicji używanych w ustawie.

W art. 3 zmieniono znaczenie pojęć dotyczących szkół, oddziałów, placówek, podstaw programowych, kształcenia ustawicznego i egzaminów. Dodano definicję egzaminu ósmoklasisty, a definicje egzaminu maturalnego oraz egzaminu potwierdzającego kwalifikacje w zawodzie powiązano z nowymi rodzajami wykształcenia i świadectw. Wprowadzono także definicję ustawy „Prawo oświatowe” oraz zastąpiono określenie „upośledzenie umysłowe” określeniem „niepełnosprawność intelektualna”.

Istotna część przepisu dotyczy systemu egzaminów. W wielu miejscach określenie „egzamin gimnazjalny” zastąpiono określeniem „egzamin ósmoklasisty”. Doprecyzowano zadania okręgowych komisji egzaminacyjnych, zasady nadawania numerów identyfikacyjnych oraz udział egzaminatorów, nauczycieli, pracodawców i podmiotów prowadzących kwalifikacyjne kursy zawodowe w przeprowadzaniu egzaminów. Uregulowano również możliwość wyznaczenia nowego terminu egzaminu w razie ujawnienia lub podejrzenia ujawnienia materiałów egzaminacyjnych.

Przepis potwierdza ponadto, że za udostępnianie rodzicom informacji dotyczących nauczania, wychowania i opieki nad ich dziećmi nie pobiera się opłat. Wskazuje też, kto wykonuje zadania dyrektora przedszkola w przypadku innych form wychowania przedszkolnego. Zmiany mają praktyczne znaczenie dla terminologii stosowanej przez szkoły, placówki, komisje egzaminacyjne i uczestników egzaminów.

Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo oświatowe

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2017/60/text/U/D20170060Lj.pdf

Uczniowie i absolwenci szkół

Uczniowie i absolwenci szkół w przepisach

Prawo oświatowe4 przepisy

Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo oświatowe1 przepis