Uczestniku rynku

„Uczestnik rynku” to, w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, określony rodzaj podmiotu aktywnego na rynku instrumentów finansowych. Chodzi o podmiot, który działa we własnym imieniu i na własne ryzyko ekonomiczne, a jego celem jest osiąganie zysku z obrotu tymi instrumentami. Nie wystarczy więc samo posiadanie instrumentów finansowych ani jednorazowe dokonanie transakcji.

Dla uznania podmiotu za uczestnika rynku istotne są przede wszystkim następujące elementy:

• działalność jest prowadzona na własny rachunek, a nie wyłącznie w imieniu lub na rzecz innej osoby;
• działalność ma charakter zarobkowy, czyli jest ukierunkowana na osiąganie zysku;
• obejmuje regularny zakup i sprzedaż instrumentów finansowych, co wskazuje na powtarzalny, zorganizowany obrót, a nie czynności sporadyczne;
• transakcje są zawierane głównie z podmiotami, które nie są podmiotami powiązanymi z uczestnikiem rynku.

Sformułowanie „głównie” oznacza, że transakcje z podmiotami niepowiązanymi powinny stanowić zasadniczą część aktywności, ale definicja nie wymaga, aby wszystkie transakcje były zawierane wyłącznie z takimi podmiotami. Znaczenie ma rzeczywisty sposób prowadzenia działalności oraz jej dominujący charakter.

Definicja służy wyodrębnieniu w ustawie kategorii podmiotów, które zawodowo lub w sposób powtarzalny zajmują się obrotem instrumentami finansowymi dla zysku. W praktyce pozwala odróżnić taką działalność od inwestowania okazjonalnego, czynności wykonywanych pomocniczo albo obrotu prowadzonego przede wszystkim w ramach relacji z podmiotami powiązanymi. Zakwalifikowanie podmiotu jako uczestnika rynku może mieć znaczenie przy ustalaniu, czy przepisy ustawy odnoszące się do tej kategorii znajdują zastosowanie do jego działalności. Ocena wymaga uwzględnienia wszystkich przesłanek łącznie, a nie tylko faktu dokonywania zakupów i sprzedaży instrumentów finansowych.