Uczelnia wojskowa

Uczelnia wojskowa to szkoła wyższa związana z systemem obrony państwa, której działalność obejmuje kształcenie oraz przygotowanie kadr dla Sił Zbrojnych. W polskim prawie termin ten odnosi się przede wszystkim do uczelni nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, prowadzących studia i inne formy kształcenia w obszarze nauk oraz specjalności istotnych dla wojska.

Uczelnia wojskowa może kształcić zarówno kandydatów na żołnierzy zawodowych, jak i osoby cywilne. W przypadku studiów wojskowych nauka jest połączona z przygotowaniem do pełnienia służby, szkoleniem wojskowym i nabywaniem kwalifikacji wymaganych na określonych stanowiskach. Przyjęcie na takie studia może wiązać się z powołaniem do służby wojskowej oraz z obowiązkami określonymi w przepisach i zawartej umowie. O przyjęciu decydują zasady rekrutacji, a liczba miejsc na poszczególnych kierunkach może być ustalana w odrębnych przepisach.

Do podstawowych zadań uczelni wojskowej należą:

• prowadzenie studiów, w tym studiów przygotowujących do służby zawodowej,
• kształcenie i doskonalenie żołnierzy oraz innych osób wykonujących zadania na rzecz obronności,
• prowadzenie badań naukowych i prac rozwojowych,
• rozwijanie specjalności wojskowych oraz przekazywanie wiedzy potrzebnej w dowodzeniu, zarządzaniu i wykorzystaniu techniki wojskowej.

Uczelnia wojskowa nie jest tym samym co szkoła podoficerska, centrum szkolenia lub ośrodek szkolenia. Podmioty te mogą przygotowywać żołnierzy do określonych zadań, lecz uczelnia wojskowa działa także jako szkoła wyższa i podlega regułom dotyczącym kształcenia akademickiego. Jej nauczyciele akademiccy mogą być obejmowani odrębnymi regulacjami dotyczącymi nagród i wyróżnień. Termin występuje przede wszystkim w przepisach o szkolnictwie wyższym, służbie wojskowej, rekrutacji i kształceniu żołnierzy oraz organizacji systemu obronnego.