Przewoźnik odpowiada za przesyłkę od chwili jej przyjęcia do przewozu aż do wydania. Odpowiedzialność obejmuje jej utratę, ubytek, uszkodzenie oraz opóźnienie w przewozie. Oznacza to, że co do zasady przewoźnik ponosi skutki szkody powstałej w tym okresie lub przekroczenia terminu przewozu. Przewoźnik może uwolnić się od tej odpowiedzialności, jeżeli wykaże, że szkoda albo opóźnienie powstały z przyczyn leżących po stronie nadawcy lub odbiorcy, niezawinionych przez przewoźnika, z właściwości towaru albo wskutek siły wyższej. To na przewoźniku spoczywa obowiązek udowodnienia, że wystąpiła jedna z tych okoliczności. W przypadku utraty, ubytku lub uszkodzenia znaczenie mogą mieć także szczególne przyczyny. Należą do nich między innymi podanie nieprawdziwej, nieścisłej lub niewystarczającej nazwy rzeczy, naruszenie warunków przewozu, niewłaściwe opakowanie, wady lub naturalne właściwości rzeczy, a także ładowanie, rozmieszczenie albo wyładowanie wykonane przez nadawcę lub odbiorcę. Odpowiedzialność może być wyłączona również wtedy, gdy przesyłka wymagała dozoru, a szkoda wynikała z przyczyn, którym dozorca miał zapobiec. Jeżeli przewoźnik wykaże, że szkoda mogła powstać wskutek co najmniej jednej z tych przyczyn, przyjmuje się, że właśnie ona spowodowała szkodę.

Prawo przewozowe

Przepis określa, jak ustala się najwyższą możliwą wysokość odszkodowania za utratę przesyłki albo jej ubytek. Wartość przesyłki należy ustalać w określonej kolejności. W pierwszej kolejności bierze się pod uwagę cenę wskazaną w rachunku dostawcy lub sprzedawcy. Jeżeli nie można oprzeć się na takim rachunku, uwzględnia się cenę wynikającą z cennika obowiązującego w dniu nadania przesyłki do przewozu. Następnie można ustalić wartość rzeczy tego samego rodzaju i gatunku, biorąc pod uwagę miejsce i czas ich nadania. Jeżeli wysokości odszkodowania nie da się ustalić w żaden z tych sposobów, ustala ją rzeczoznawca. Oznacza to, że jego udział przewidziano dopiero wtedy, gdy nie można wykorzystać żadnej z wcześniejszych podstaw określania wartości. Inaczej przedstawia się sytuacja, gdy przesyłka miała zadeklarowaną wartość. W razie jej utraty odszkodowanie powinno odpowiadać zadeklarowanej wartości. Jeżeli doszło tylko do ubytku, odszkodowanie powinno odpowiadać odpowiedniej części tej wartości. Zasada ta nie ma zastosowania, jeżeli przewoźnik udowodni, że wartość zadeklarowana jest wyższa od wartości ustalonej według opisanych wcześniej zasad.

Przepis przejściowy określa, które regulacje stosuje się przy rozliczaniu ubytków wyrobów akcyzowych w okresie zmiany przepisów. Jeżeli okres rozliczeniowy rozpoczął się przed wejściem w życie rozporządzenia, ale do tego momentu jeszcze się nie zakończył, do jego rozliczenia stosuje się wcześniejsze zasady. Nowe przepisy nie obejmują więc takich trwających okresów rozliczeniowych.

w sprawie maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków i dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych

Przepis określa moment, od którego rozporządzenie zaczyna obowiązywać. Nie następuje to z chwilą jego wydania, lecz w dniu wskazanym w tej regulacji. Od tego momentu zasady dotyczące maksymalnych dopuszczalnych ubytków oraz zużycia wyrobów akcyzowych stają się obowiązujące. Przepis nie opisuje samych norm ani wyjątków od ich stosowania, lecz wyłącznie początek obowiązywania całego rozporządzenia.

Przepis określa sposób rozliczania ubytków wyrobów węglowych. Ich wielkość należy podawać w kilogramach, czyli w jednej, konkretnej jednostce miary. Rozliczenia nie prowadzi się łącznie dla wszystkich wyrobów. Każdą pozycję CN trzeba rozliczyć osobno, co oznacza oddzielne ustalenie ubytków dla wyrobów przypisanych do poszczególnych pozycji tej klasyfikacji.

Przepis dotyczy sytuacji, w której brakuje wyrobów akcyzowych, a przyczyna wiąże się z przestępstwem przeciwko mieniu albo z zawinionym działaniem lub zaniechaniem podatnika. Jeżeli nie można ustalić dokładnej wielkości takiego ubytku, nie pozostaje on nieokreślony. Jego wysokość ustala się szacunkowo. Zasada obejmuje zarówno działanie, jak i zaniechanie podatnika, jeśli można przypisać mu winę.

Ubytek

Ubytek w przepisach

Prawo przewozowe2 przepisy

w sprawie maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków i dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych4 przepisy