Przepis pozwala kościelnym osobom prawnym organizować własne ubezpieczenia przeznaczone dla duchownych. Taka działalność może być prowadzona niezależnie od ubezpieczenia duchownych przewidzianego w ustawie. Oznacza to, że kościelna osoba prawna może zapewniać duchownym dodatkową, wewnętrzną ochronę ubezpieczeniową. Na potrzeby tej ustawy prowadzenie takiej działalności nie jest uznawane za działalność gospodarczą.

o stosunku Państwa do Kościoła Polskokatolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej

Przepis pozwala kościelnym osobom prawnym tworzyć i prowadzić własny system ubezpieczenia dla duchownych oraz ich rodzin. Jest to możliwość dodatkowa wobec ustawowego ubezpieczenia duchownych, a więc nie zastępuje tego ubezpieczenia. Taka działalność może mieć wewnętrzny, kościelny charakter i jest wyłączona z ustawowej kategorii działalności gospodarczej. Przepis określa zatem zarówno jej adresatów, jak i szczególny status prawny.

Ubezpieczenie duchownych

Ubezpieczenie duchownych w przepisach

o stosunku Państwa do Kościoła Polskokatolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej1 przepis

o stosunku Państwa do Kościoła Zielonoświątkowego w Rzeczypospolitej Polskiej1 przepis