Co do zasady prawo do zasiłku chorobowego powstaje po 30 dniach nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego, jeśli ubezpieczenie jest obowiązkowe. W przypadku ubezpieczenia dobrowolnego wymagany okres wynosi 90 dni. Oznacza to, że samo objęcie ubezpieczeniem nie zawsze daje od razu prawo do zasiłku. Do wymaganego okresu można doliczyć wcześniejsze okresy ubezpieczenia chorobowego. Jest to możliwe, gdy przerwa między okresami nie była dłuższa niż 30 dni. Wcześniejsze okresy są również uwzględniane, gdy przerwa była spowodowana urlopem wychowawczym, urlopem bezpłatnym albo odbywaniem czynnej służby wojskowej przez żołnierza niezawodowego. W niektórych sytuacjach zasiłek przysługuje już od pierwszego dnia ubezpieczenia chorobowego. Dotyczy to absolwentów szkół i uczelni oraz osób, które zakończyły kształcenie w szkole doktorskiej, jeżeli zostały objęte ubezpieczeniem lub do niego przystąpiły w ciągu 90 dni od ukończenia szkoły, uzyskania dyplomu albo zakończenia kształcenia. Takie prawo przysługuje również wtedy, gdy niezdolność do pracy wynika z wypadku w drodze do pracy lub z pracy, a także obowiązkowo ubezpieczonym z wcześniejszym co najmniej 10-letnim okresem obowiązkowego ubezpieczenia chorobowego. Przepis obejmuje ponadto posłów i senatorów, którzy przystąpili do ubezpieczenia w ciągu 90 dni od zakończenia kadencji, oraz byłych funkcjonariuszy Służby Celnej, którzy stali się pracownikami jednostek organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej na zasadach wskazanych w przepisie.

o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

Przepis rozróżnia dwa sposoby podlegania ubezpieczeniu chorobowemu: obowiązkowy i dobrowolny. Obowiązkowo ubezpieczeniu chorobowemu podlegają osoby wymienione w art. 6 ust. 1 pkt 1, 3, 12 i 23. Oznacza to, że w tych przypadkach podleganie ubezpieczeniu wynika bezpośrednio z ustawy. Dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu mogą podlegać osoby, które są objęte obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi oraz zostały wymienione w art. 6 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 7b, 8 i 10. W tej grupie ubezpieczenie chorobowe nie powstaje automatycznie. Jest możliwe na wniosek zainteresowanej osoby. Dla ustalenia, czy dana osoba należy do jednej z tych grup, trzeba sprawdzić wskazane w przepisie punkty art. 6 ust. 1. Sam fakt objęcia obowiązkowymi ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi nie wystarcza do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego, ponieważ przepis wymaga także, aby osoba należała do jednej z grup wymienionych w konkretnych punktach.

Ubezpieczenie dobrowolne

Ubezpieczenie dobrowolne w przepisach

o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa1 przepis

o systemie ubezpieczeń społecznych1 przepis