Tytoń fajkowy

„Tytoń fajkowy” to wyodrębniona kategoria tytoniu określona w ustawie „Ochrona zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych”. Chodzi o tytoń przeznaczony do używania przez jego spalanie, przy czym jego zamierzonym i wyłącznym sposobem użycia ma być palenie w fajce. Definicja wskazuje więc nie tylko na sam rodzaj materiału, lecz także na sposób jego używania oraz na przeznaczenie produktu.

Aby dany tytoń mieścił się w tym pojęciu, powinny być spełnione łącznie dwa podstawowe warunki:

• tytoń może być używany w drodze spalania, czyli jego spożywanie polega na paleniu;
• jest przeznaczony wyłącznie do użycia w fajce.

Istotne jest słowo „wyłącznie”. Nie wystarczy, że tytoń nadaje się do spalenia albo że można go użyć w fajce. Jego przeznaczenie powinno być ograniczone właśnie do takiego sposobu użycia. Definicja odróżnia zatem tytoń fajkowy od tytoniu, który jest przeznaczony do innych form używania lub może być wykorzystywany w więcej niż jeden sposób.

Pojęcie pełni w ustawie funkcję porządkującą. Pozwala wskazać, jaki rodzaj tytoniu jest objęty określoną kategorią stosowaną w przepisach dotyczących ochrony zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych. Ma to znaczenie praktyczne przy ocenie charakteru danego produktu. Analizuje się nie tylko to, czy jest on tytoniem i czy może być spalany, lecz także to, do czego został przeznaczony. Sam wygląd produktu lub możliwość jego wykorzystania w fajce nie przesądza jeszcze o zakwalifikowaniu go jako tytoniu fajkowego, jeśli nie jest on przeznaczony wyłącznie do tego celu. Terminu tego nie należy też rozumieć jako określenia każdego tytoniu, który użytkownik może samodzielnie zapalić w fajce. Decydujące znaczenie ma przeznaczenie produktu wskazane w ustawowej definicji.