Tytoń do żucia

Tytoń do żucia to ustawowo wyodrębniona kategoria wyrobu tytoniowego, której sposób używania polega na żuciu, a nie na spalaniu i wytwarzaniu dymu. Definicja tego pojęcia znajduje się w ustawie „Ochrona zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych.” Jej celem jest wskazanie, jaki produkt należy traktować jako tytoń do żucia na potrzeby stosowania przepisów tej ustawy.

Najważniejsze są trzy elementy tej definicji:

• produkt musi być wyrobem tytoniowym,
• musi mieć charakter bezdymny,
• musi być przeznaczony wyłącznie do żucia.

Oznacza to, że o zakwalifikowaniu produktu decyduje nie tylko obecność tytoniu, lecz także jego forma i przewidziany sposób użycia. Określenie „bez­d ymny” wskazuje, że produkt nie jest przeznaczony do używania przez spalanie z jednoczesnym powstawaniem dymu. Z kolei wymóg wyłącznego przeznaczenia do żucia podkreśla, że chodzi o wyrób zaprojektowany właśnie do takiego sposobu stosowania, a nie o produkt, który można używać na kilka różnych sposobów.

Pojęcie ma znaczenie klasyfikacyjne. Pozwala odróżnić tytoń do żucia od innych wyrobów tytoniowych, w szczególności tych, których używa się przez palenie albo w inny sposób niż żucie. Dzięki temu możliwe jest ustalenie, czy konkretny produkt mieści się w zakresie kategorii wskazanej w ustawie i czy przepisy odnoszące się do tej kategorii znajdują do niego zastosowanie.

W praktyce przy ocenie produktu należy więc brać pod uwagę jego rzeczywisty charakter oraz przeznaczenie określone przez producenta lub wynikające z konstrukcji wyrobu. Sama obecność tytoniu nie wystarcza do uznania go za tytoń do żucia. Konieczne jest łączne spełnienie wszystkich wskazanych przesłanek, a w szczególności bezdymny charakter produktu i jego wyłączne przeznaczenie do żucia.