Typ przedmiotu wyposażenia lub części

„Typ przedmiotu wyposażenia lub części” to określenie stosowane w ustawie Prawo o ruchu drogowym do grupowania takich elementów pojazdu, które pełnią tę samą funkcję. Chodzi więc nie o pojedynczy konkretny przedmiot, lecz o oznaczenie rodzaju wyposażenia albo części uznawanych za należące do tego samego typu.

Aby przedmioty mogły zostać zaliczone do jednego typu, muszą być spełnione określone przesłanki:

• elementy muszą służyć temu samemu celowi w pojeździe,
• nie mogą różnić się w istotny sposób cechami, które wpływają na bezpieczeństwo ruchu drogowego,
• nie mogą także różnić się pod względem istotnych cech mających znaczenie dla ochrony środowiska.

Definicja odnosi się zatem do funkcji oraz do tych właściwości wyposażenia lub części, które mogą mieć znaczenie z punktu widzenia bezpieczeństwa i oddziaływania pojazdu na środowisko. Nie każda różnica między elementami powoduje powstanie odrębnego typu. Znaczenie mają przede wszystkim różnice istotne w tych właśnie obszarach.

Pojęcie służy do uporządkowania i rozróżniania wyposażenia oraz części w ramach wymagań dotyczących badań homologacyjnych. Ma znaczenie praktyczne przy ocenie, czy określone elementy można traktować jako odpowiadające temu samemu typowi, a tym samym czy podlegają wspólnemu ujęciu w odpowiednich procedurach. Ustawa przewiduje jednak, że zasady wynikające z przepisów Unii Europejskiej dotyczących badań homologacyjnych lub z regulaminów EKG ONZ mogą w określonych przypadkach modyfikować sposób rozumienia tego typu.