Turystyczny rachunek powierniczy

Turystyczny rachunek powierniczy to szczególny rachunek bankowy wykorzystywany w obszarze usług turystycznych. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie „Imprezy turystyczne i powiązane usługi turystyczne” przez odwołanie do rachunku powierniczego, o którym mowa w przepisach Prawa bankowego. Oznacza to, że dla ustalenia charakteru tego rachunku znaczenie mają zarówno jego bankowa konstrukcja prawna, jak i cel wskazany w ustawie turystycznej.

Aby rachunek mógł być uznany za turystyczny rachunek powierniczy, muszą być spełnione łącznie określone elementy:

• powinien być rachunkiem powierniczym w rozumieniu przepisów Prawa bankowego,
• jego posiadaczem musi być organizator turystyki albo przedsiębiorca ułatwiający nabywanie powiązanych usług turystycznych,
• rachunek powinien służyć gromadzeniu pieniędzy wpłacanych przez podróżnych.

Istotne jest więc nie tylko to, że rachunek ma formę rachunku powierniczego, lecz także kto go posiada i jakie środki są na nim gromadzone. Nie jest to określenie każdego rachunku używanego przez podmiot działający w branży turystycznej. O jego zakwalifikowaniu decyduje powiązanie rachunku z działalnością organizatora turystyki lub przedsiębiorcy ułatwiającego nabywanie powiązanych usług turystycznych oraz przeznaczenie go do przyjmowania wpłat od podróżnych.

W praktyce pojęcie wskazuje konkretny instrument służący do obsługi wpłat związanych z usługami objętymi zakresem ustawy. Pozwala odróżnić rachunek przeznaczony do gromadzenia środków od innych rachunków prowadzonych przez organizatora turystyki lub przedsiębiorcę. Ma znaczenie wtedy, gdy przepisy dotyczące imprez turystycznych i powiązanych usług turystycznych posługują się tym terminem i wiążą z nim określone obowiązki lub wymagania. Definicja określa zatem jednocześnie rodzaj rachunku, podmiot uprawniony do jego posiadania oraz źródło i cel gromadzonych na nim środków.