Towar z elementami cyfrowymi

„Towar z elementami cyfrowymi” to pojęcie używane w ustawie o prawach konsumenta do opisania produktu, którego działanie zależy od treści cyfrowej albo usługi cyfrowej. Chodzi więc o towar mający fizyczną postać, ale wyposażony w składnik cyfrowy lub współpracujący z takim składnikiem. Ten element może być częścią towaru albo być z nim połączony w inny sposób.

Najważniejsza jest zależność między towarem a jego elementem cyfrowym. Nie wystarczy samo dołączenie programu, dostępu do treści lub usługi cyfrowej. Brak tego składnika musi powodować, że towar nie będzie działał prawidłowo. Ocena dotyczy zatem funkcjonowania całego produktu, a nie tylko tego, czy element cyfrowy zwiększa jego wygodę, zakres zastosowania albo atrakcyjność.

W praktyce można tak rozumieć na przykład urządzenie, którego podstawowe działanie wymaga odpowiedniego oprogramowania, albo produkt, który bez połączonej z nim usługi cyfrowej nie może wykonywać swojej zasadniczej funkcji. Jeżeli element cyfrowy jest wyłącznie dodatkiem i jego brak nie uniemożliwia prawidłowego działania towaru, sama obecność takiego dodatku nie przesądza jeszcze o zakwalifikowaniu produktu jako towaru z elementami cyfrowymi.

Pojęcie obejmuje trzy zasadnicze przesłanki:

• istnieje towar, czyli produkt będący przedmiotem obrotu konsumenckiego,
• towar zawiera treść cyfrową lub usługę cyfrową albo jest z nimi połączony,
• brak tego składnika uniemożliwiłby prawidłowe funkcjonowanie towaru.

Definicja służy ustaleniu, kiedy produkt należy traktować jako połączenie tradycyjnego towaru z elementem cyfrowym. Ma to znaczenie przy stosowaniu przepisów ustawy o prawach konsumenta, ponieważ pozwala określić, czy w odniesieniu do danego produktu trzeba uwzględniać jego cyfrowy sposób działania. W razie wątpliwości kluczowe jest zbadanie, czy treść lub usługa cyfrowa jest dla prawidłowego funkcjonowania towaru konieczna, czy tylko dodatkowa.