Tory postojowe

Tory postojowe to wydzielone tory kolejowe przeznaczone do czasowego zatrzymywania pojazdów kolejowych albo całych składów, gdy nie są one aktualnie eksploatowane, ale mają być wykorzystane ponownie. Ustawowa definicja tego pojęcia znajduje się w ustawie „Transport kolejowy.” i wskazuje zarówno fizyczne miejsce postoju, jak i jego funkcję w organizacji eksploatacji kolei.

Istotne są trzy podstawowe elementy tego pojęcia:

• przeznaczenie toru, czyli jego zaplanowane wykorzystanie do postoju pojazdów kolejowych lub składów;
• tymczasowy charakter postoju, ponieważ nie chodzi o trwałe wycofanie pojazdu z użytkowania ani o ostateczne zakończenie jego eksploatacji;
• związek z eksploatacją, gdyż postój odbywa się pomiędzy dwoma okresami, w których dany pojazd lub skład jest używany w ramach pracy kolei.

Tory postojowe służą więc do czasowego umieszczenia pojazdów lub składów w przerwie między kolejnymi okresami ich eksploatacji. Nie są definiowane wyłącznie przez sam fakt, że pojazd się na nich znajduje. Znaczenie ma przede wszystkim to, że zostały specjalnie przeznaczone do takiego celu. Dzięki temu pojęcie obejmuje miejsce pełniące określoną funkcję w systemie kolejowym, a nie każdy tor, na którym chwilowo zatrzymano pojazd.

W praktyce tory postojowe pozwalają rozdzielić okresy użytkowania pojazdu lub składu od czasu, w którym pozostaje on czasowo nieeksploatowany. Mogą mieć znaczenie przy ustalaniu, jakie przeznaczenie ma dany tor oraz gdzie pojazdy kolejowe są umieszczane pomiędzy kolejnymi etapami ich pracy. Definicja ustawowa porządkuje zatem termin używany w przepisach dotyczących transportu kolejowego i wiąże go z funkcją toru, czasowym charakterem postoju oraz planowanym powrotem pojazdu lub składu do eksploatacji.