Torby na zakupy z tworzywa sztucznego

„Torby na zakupy z tworzywa sztucznego” to określenie używane w ustawie „Gospodarka opakowaniami i odpadami opakowaniowymi” wobec toreb wykonanych z tworzywa sztucznego, które są oferowane klientom w jednostkach handlu detalicznego albo hurtowego. Do tej kategorii zalicza się zarówno torby wyposażone w uchwyty, jak i takie, które ich nie mają. O tym, czy dana torba mieści się w ustawowym pojęciu, decydują więc przede wszystkim jej materiał, miejsce oferowania oraz grubość materiału, a w przypadku najcieńszych toreb także ich przeznaczenie.

Definicja obejmuje trzy podstawowe grupy:

• lekkie torby na zakupy, których materiał ma grubość mniejszą niż 50 mikrometrów;
• bardzo lekkie torby na zakupy, o grubości mniejszej niż 15 mikrometrów, ale tylko wtedy, gdy ich użycie jest uzasadnione względami higienicznymi albo gdy służą jako podstawowe opakowanie żywności sprzedawanej luzem i pomagają ograniczać jej marnowanie;
• pozostałe torby na zakupy, których materiał ma grubość co najmniej 50 mikrometrów.

Grubość materiału jest zatem istotnym kryterium podziału, jednak sama cienkość torby nie zawsze wystarcza do zakwalifikowania jej do grupy bardzo lekkich toreb. W tej grupie konieczne jest dodatkowo spełnienie jednego z określonych warunków związanych z higieną albo sprzedażą żywności luzem. Definicja nie uzależnia natomiast objęcia torby tym pojęciem od tego, czy ma uchwyty.

Znaczenie praktyczne tego hasła polega na wskazaniu, jakie torby oferowane w handlu są traktowane przez ustawę jako torby na zakupy z tworzywa sztucznego. Taki podział pozwala odróżnić torby objęte regulacją według ich właściwości i funkcji oraz prawidłowo stosować przepisy dotyczące opakowań i odpadów opakowaniowych. Przy ocenie konkretnego produktu należy zatem zwrócić uwagę nie tylko na jego wygląd, lecz także na miejsce oferowania, grubość materiału i rzeczywiste przeznaczenie.