Postępowanie dotyczące uznania orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego rozpoczyna się na wniosek zagranicznego zarządcy albo dłużnika, któremu pozostawiono zarząd własnym majątkiem. Do wniosku trzeba dołączyć odpis orzeczenia lub decyzji o wszczęciu postępowania i ustanowieniu zarządcy. Zamiast tego dokumentu można przedstawić zaświadczenie zagranicznego sądu, które potwierdza prowadzenie postępowania i wyznaczenie zarządcy. Wnioskodawca dołącza również spis określonych wierzycieli. Chodzi o wierzycieli mieszkających lub mających siedzibę albo główny ośrodek podstawowej działalności w Polsce, wierzycieli, których należności wynikają z działalności dłużnika prowadzonej w Polsce, oraz wierzycieli mających zabezpieczenie na majątku dłużnika znajdującym się w Polsce. Zabezpieczeniem może być między innymi hipoteka, zastaw, zastaw skarbowy, zastaw rejestrowy, hipoteka morska albo przeniesienie na zabezpieczenie rzeczy, wierzytelności lub innych praw majątkowych. Jeżeli wymagane dokumenty nie są dostępne, można dołączyć inny wiarygodny dowód na piśmie potwierdzający wszczęcie zagranicznego postępowania i wyznaczenie zarządcy. Wniosek powinien także zawierać oświadczenie o znanych wnioskodawcy innych zagranicznych postępowaniach wobec upadłego. Należy w nim podać również termin zgłaszania wierzytelności, adres do ich zgłaszania, inne dane wymagane w zgłoszeniu oraz język zgłoszenia. Wszystkie dołączane dokumenty i pisemne dowody muszą mieć uwierzytelnione tłumaczenie na język polski. Wnioskodawca musi ponadto uiścić zaliczkę na wydatki związane z postępowaniem i dołączyć dowód jej zapłaty. Jej wysokość odpowiada jednokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, bez wypłat nagród z zysku, w trzecim kwartale poprzedniego roku. Jeżeli zaliczka nie zostanie zapłacona, przewodniczący wzywa do jej uiszczenia w ciągu tygodnia. Brak zapłaty w tym terminie skutkuje zwrotem wniosku.

Prawo upadłościowe

Przepis dotyczy wierzycieli, którzy mają miejsce zamieszkania, miejsce zwykłego pobytu albo siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w państwie EFTA będącym stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym. Wezwanie kierowane do takich wierzycieli musi mieć nagłówek „Wezwanie do zgłaszania wierzytelności. Termin zgłoszenia”. Nagłówek należy sporządzić we wszystkich językach urzędowych Unii Europejskiej, a także po norwesku i islandzku. Wezwanie powinno wskazywać termin zgłoszenia wierzytelności oraz skutki jego przekroczenia. Musi również informować, czy wierzyciele mający wierzytelności uprzywilejowane albo zabezpieczone rzeczowo są zobowiązani do ich zgłoszenia. Ponadto wezwanie określa obowiązek dołączenia dowodów potwierdzających istnienie wierzytelności. Do takiego wezwania odpowiednio stosuje się przepisy wskazane w art. 176 ust. 1 i 1a. Wierzyciel z Unii Europejskiej albo z państwa EFTA będącego stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym może sporządzić zgłoszenie w języku urzędowym lub jednym z języków urzędowych państwa, w którym ma miejsce zamieszkania, miejsce zwykłego pobytu albo siedzibę. Co najmniej nagłówek „Zgłoszenie wierzytelności” musi jednak być napisany po polsku. Sąd może zażądać uwierzytelnionego tłumaczenia całego zgłoszenia na język polski.

Tłumaczenie uwierzytelnione

Tłumaczenie uwierzytelnione w przepisach

Prawo upadłościowe2 przepisy