Testy akceptacyjne

Testy akceptacyjne to udokumentowane scenariusze sprawdzające, czy oprogramowanie interfejsowe działa zgodnie z założeniami. Każdy taki scenariusz określa, jakie dane wejściowe należy wprowadzić do systemu teleinformatycznego oraz jaki rezultat powinien zostać uzyskany. Zestawienie danych podawanych systemowi z oczekiwanymi danymi wyjściowymi pozwala ocenić, czy system reaguje prawidłowo na określone sytuacje.

Istotą tego pojęcia są przede wszystkim:

• opisane wartości danych wejściowych,
• przypisane im oczekiwane wartości danych wyjściowych,
• uporządkowanie tych danych w zestawy poprawnych odpowiedzi systemu,
• forma dokumentacji umożliwiająca sprawdzenie działania systemu.

Nie chodzi więc wyłącznie o samo wykonanie próby działania programu, lecz o ustalenie z góry, co ma zostać wprowadzone i jaki wynik powinien pojawić się po przetworzeniu danych. Dzięki temu wynik testu można porównać z określonym wzorcem. Jeżeli odpowiedź systemu odpowiada wartości oczekiwanej, dana funkcja działa prawidłowo w zakresie objętym testem. Rozbieżność może natomiast wskazywać na nieprawidłowość we wdrożeniu oprogramowania interfejsowego.

W ustawie „Informatyzacja działalności podmiotów realizujących zadania publiczne” pojęcie to służy określeniu sposobu weryfikacji poprawności wdrożenia takiego oprogramowania. Udokumentowane dane tworzą powtarzalną podstawę kontroli, dzięki czemu sprawdzenie nie zależy wyłącznie od oceny osoby przeprowadzającej test. Można odtworzyć te same czynności i ustalić, czy system za każdym razem udziela właściwej odpowiedzi na określone dane wejściowe.

W praktyce testy akceptacyjne pomagają potwierdzić, że system prawidłowo obsługuje przewidziane przypadki i zapewnia oczekiwaną wymianę danych na poziomie interfejsu. Stanowią także zapis kryteriów, według których oceniana jest poprawność wdrożenia, a nie tylko opis ogólnego celu, jaki ma realizować system.