Kodeks postępowania administracyjnego

Art. 117^3 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) reguluje procedurę wyznaczania adwokata lub radcy prawnego przez sąd na wniosek strony postępowania. Przepis ten ma na celu zapewnienie stronom dostępu do profesjonalnej pomocy prawnej, co jest kluczowe dla realizacji prawa do obrony i sprawiedliwego procesu.

#### 1. Procedura wyznaczania adwokata lub radcy prawnego

Zgodnie z art. 117^3 k.p.c., sąd zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej lub rady okręgowej izby radców prawnych o wyznaczenie adwokata lub radcy prawnego. Właściwość rady określa się na podstawie miejsca zamieszkania lub siedziby strony, która wnosi o wyznaczenie pełnomocnika.

#### 2. Termin wyznaczenia

Przepis nakłada na właściwą radę obowiązek wyznaczenia adwokata lub radcy prawnego niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie dwóch tygodni od otrzymania wniosku sądu. Termin ten ma charakter instrukcyjny, co oznacza, że jego przekroczenie nie powoduje nieważności czynności, ale może skutkować odpowiedzialnością dyscyplinarną członków rady.

#### 3. Zawiadomienie sądu

Po wyznaczeniu adwokata lub radcy prawnego, rada ma obowiązek niezwłocznie zawiadomić o tym sąd. Zawiadomienie powinno zawierać imię i nazwisko wyznaczonego pełnomocnika oraz jego adres do doręczeń. Jest to istotne dla zapewnienia sprawnej komunikacji między sądem a pełnomocnikiem oraz dla umożliwienia stronie kontaktu z wyznaczonym prawnikiem.

#### 4. Uwzględnienie wniosku strony

Przepis przewiduje również możliwość uwzględnienia wniosku strony co do osoby adwokata lub radcy prawnego. Jeżeli strona we wniosku wskazała konkretnego adwokata lub radcę prawnego, rada powinna, w miarę możliwości i w porozumieniu z tym prawnikiem, wyznaczyć go jako pełnomocnika strony. Jest to wyraz poszanowania autonomii strony w wyborze swojego reprezentanta, co może mieć znaczenie dla zaufania do pełnomocnika i skuteczności obrony.

#### 5. Praktyczne znaczenie przepisu

Art. 117^3 k.p.c. ma istotne znaczenie praktyczne, zwłaszcza w kontekście zapewnienia dostępu do pomocy prawnej osobom, które z różnych przyczyn nie są w stanie samodzielnie znaleźć pełnomocnika. Przepis ten wspiera realizację zasady równości stron w postępowaniu cywilnym, umożliwiając każdej stronie korzystanie z profesjonalnej pomocy prawnej.

#### 6. Wnioski

Art. 117^3 k.p.c. stanowi ważny element systemu ochrony prawnej w postępowaniu cywilnym. Jego prawidłowe stosowanie przez sądy i rady adwokackie oraz izby radców prawnych jest kluczowe dla zapewnienia stronom dostępu do sprawiedliwości i realizacji ich prawa do obrony. Przepis ten, poprzez określenie jasnych procedur i terminów, przyczynia się do zwiększenia efektywności i przejrzystości postępowania cywilnego.

Kodeks postępowania cywilnego

Art. 387 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) reguluje kwestie związane z uzasadnieniem wyroków oraz postanowień kończących postępowanie w sprawie przez sąd drugiej instancji. Przepis ten wprowadza szereg istotnych zasad dotyczących sporządzania uzasadnień, które mają na celu zapewnienie przejrzystości i jasności orzeczeń sądowych oraz umożliwienie stronom zrozumienia podstaw rozstrzygnięcia.

1. **Obowiązek uzasadnienia z urzędu**:
   - Sąd drugiej instancji jest zobowiązany do sporządzenia uzasadnienia wyroku oraz postanowienia kończącego postępowanie w sprawie z urzędu. Oznacza to, że sąd musi sporządzić uzasadnienie bez konieczności składania wniosku przez stronę.

2. **Wyjątki od obowiązku uzasadnienia z urzędu**:
   - W sprawach, w których apelację oddalono, zmieniono zaskarżony wyrok lub skarga kasacyjna ani zażalenie do Sądu Najwyższego nie przysługują, pisemne uzasadnienie sporządza się tylko na wniosek strony. Strona musi zgłosić taki wniosek w terminie tygodnia od dnia ogłoszenia orzeczenia.

3. **Termin sporządzenia uzasadnienia**:
   - Uzasadnienie wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie powinno być sporządzone w terminie dwóch tygodni od dnia ogłoszenia orzeczenia. Jeżeli ogłoszenia nie było, termin ten liczy się od dnia wydania orzeczenia.
   - W sprawach, w których uzasadnienie sporządza się na wniosek strony, termin dwóch tygodni liczy się od dnia zgłoszenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem.

4. **Zakres uzasadnienia**:
   - Uzasadnienie wyroku sądu drugiej instancji może ograniczyć się do stwierdzenia, że sąd przyjął za własne ustalenia sądu pierwszej instancji, chyba że sąd drugiej instancji zmienił lub uzupełnił te ustalenia.
   - Jeżeli sąd drugiej instancji przeprowadził postępowanie dowodowe lub odmiennie ocenił dowody, uzasadnienie powinno zawierać ustalenie faktów, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.
   - Wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku powinno objąć ocenę poszczególnych zarzutów apelacyjnych, a poza tym może ograniczyć się do stwierdzenia, że sąd przyjął za własne oceny sądu pierwszej instancji.

5. **Doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem**:
   - Orzeczenie z uzasadnieniem doręcza się stronie, która w terminie tygodnia od dnia ogłoszenia orzeczenia zgłosiła wniosek o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem.
   - Jeżeli ogłoszenia nie było, orzeczenie z uzasadnieniem doręcza się stronom z urzędu w terminie tygodnia od dnia sporządzenia uzasadnienia.

6. **Sporządzenie uzasadnienia w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej**:
   - Jeżeli nie sporządzono pisemnego uzasadnienia wyroku ani transkrypcji wygłoszonego uzasadnienia, a w sprawie została wniesiona skarga kasacyjna lub skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, uzasadnienie sporządza się w terminie dwóch tygodni od dnia wpływu skargi do sądu, a jeżeli skarga była dotknięta brakami - od dnia usunięcia tych braków.
   - Uzasadnienie można ograniczyć do zakresu, którego dotyczy skarga.

Art. 387 k.p.c. jest kluczowym przepisem zapewniającym transparentność postępowania apelacyjnego oraz umożliwiającym stronom zrozumienie motywów, którymi kierował się sąd drugiej instancji przy wydawaniu orzeczenia. Przepis ten wprowadza również mechanizmy mające na celu przyspieszenie postępowania poprzez określenie terminów na sporządzenie uzasadnienia oraz doręczenie orzeczenia stronom.

Art. 911^2 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) reguluje procedurę zajęcia praw dłużnika przysługujących mu na wypadek wystąpienia ze spółki cywilnej lub jej rozwiązania. Przepis ten wprowadza szczególne zasady dotyczące zajęcia praw majątkowych dłużnika związanych z jego udziałem w spółce cywilnej.

1. **Moment zajęcia**:
   - Zajęcie praw dłużnika następuje z chwilą powiadomienia dłużnika o zajęciu. Oznacza to, że skuteczność zajęcia jest uzależniona od doręczenia dłużnikowi stosownego zawiadomienia przez komornika. Jest to istotne z punktu widzenia ochrony praw dłużnika, który musi być świadomy, że jego prawa zostały zajęte.

2. **Powiadomienie pozostałych wspólników**:
   - Komornik ma obowiązek powiadomić pozostałych wspólników o zajęciu, pod warunkiem że ich adresy zostaną mu podane przez którąkolwiek ze stron postępowania. Jest to ważne, ponieważ wspólnicy muszą być świadomi, że prawa jednego z nich zostały zajęte, co może mieć wpływ na funkcjonowanie spółki.

3. **Obowiązek wspólników**:
   - Pozostali wspólnicy mają obowiązek, w terminie dwóch tygodni od dnia zajęcia, przedstawić komornikowi wykaz przedmiotów, wierzytelności i praw, które przypadną dłużnikowi na wypadek wystąpienia ze spółki lub jej rozwiązania. Jest to kluczowy element procedury, ponieważ umożliwia komornikowi dokładne określenie majątku, który może być przedmiotem egzekucji.

4. **Stosowanie przepisów art. 886 k.p.c.**:
   - Przepisy art. 886 k.p.c. stosuje się odpowiednio. Art. 886 k.p.c. dotyczy zajęcia wierzytelności i innych praw majątkowych, co oznacza, że procedura zajęcia praw dłużnika w spółce cywilnej powinna być prowadzona z uwzględnieniem zasad określonych w tym artykule.

**Znaczenie praktyczne**:
- Przepis ten ma istotne znaczenie w praktyce egzekucyjnej, ponieważ umożliwia wierzycielowi skuteczne dochodzenie swoich roszczeń z majątku dłużnika, który jest związany z jego udziałem w spółce cywilnej. Zajęcie praw dłużnika w spółce cywilnej może być skomplikowane, dlatego szczegółowe uregulowanie tej procedury jest niezbędne dla zapewnienia skuteczności egzekucji oraz ochrony interesów wszystkich stron postępowania.

**Podsumowanie**:
Art. 911^2 k.p.c. wprowadza szczegółowe zasady dotyczące zajęcia praw dłużnika związanych z jego udziałem w spółce cywilnej. Przepis ten ma na celu zapewnienie skuteczności egzekucji oraz ochronę interesów wierzyciela, dłużnika i pozostałych wspólników. W praktyce, prawidłowe stosowanie tego przepisu wymaga ścisłego przestrzegania procedur określonych w k.p.c., w tym obowiązku powiadomienia dłużnika i wspólników oraz przedstawienia wykazu majątku przez wspólników.

Termin dwóch tygodni

Termin dwóch tygodni w przepisach

Kodeks postępowania administracyjnego1 przepis

Kodeks postępowania cywilnego5 przepisów

Kodeks spółek handlowych (ksh)2 przepisy

o fundacji rodzinnej1 przepis