Termiczne przekształcanie odpadów

Termiczne przekształcanie odpadów to ustawowo określona forma postępowania z odpadami, w której wykorzystuje się działanie wysokiej temperatury. Pojęcie obejmuje przede wszystkim spalanie odpadów przez ich utlenianie, z wyłączeniem procesów wskazanych w lit. a tego przepisu. Oznacza to, że istotą tej części definicji jest bezpośrednie spalanie materiału odpadowego w warunkach prowadzących do jego utleniania.

Zakres pojęcia jest jednak szerszy niż samo spalanie. Obejmuje również inne procesy termicznego przetwarzania odpadów, między innymi pirolizę, zgazowanie oraz proces plazmowy, jeżeli substancje powstające w ich wyniku są następnie spalane. Znaczenie ma więc nie tylko zastosowana technologia, lecz także dalszy los produktów powstałych podczas procesu. Jeżeli zostają one później spalone, dany sposób postępowania mieści się w ustawowym rozumieniu termicznego przekształcania odpadów.

Definicja z ustawy „Odpady.” wyznacza granice tego pojęcia na potrzeby przepisów dotyczących gospodarowania odpadami. Pozwala odróżnić procesy, w których odpady są poddawane działaniu temperatury i spalaniu albo prowadzą do powstania substancji, które następnie są spalane, od innych metod przetwarzania. Ma to praktyczne znaczenie przy kwalifikowaniu konkretnej technologii lub instalacji oraz przy ustalaniu, czy dane działanie podlega regulacjom odnoszącym się do termicznego przekształcania odpadów.

Najważniejsze elementy pojęcia to:

• wykorzystanie procesu termicznego,
• spalanie odpadów przez utlenianie albo zastosowanie określonego procesu termicznego,
• w przypadku pirolizy, zgazowania i procesu plazmowego, późniejsze spalanie substancji powstałych w tym procesie,
• nieuwzględnianie procesów wskazanych w lit. a, zgodnie z zakresem ustawowego wyłączenia.

Tak rozumiana definicja obejmuje zarówno bezpośrednie spalanie odpadów, jak i wybrane technologie, w których spalanie następuje po wcześniejszym termicznym przetworzeniu materiału.