Przepis określa sposób wykonania przejęcia składników majątkowych wskazanych w art. 1 ust. 1. Czynność tę powierzono terenowym organom rządowej administracji ogólnej, które mają przejąć nieruchomości i ruchomości na rzecz Skarbu Państwa. Użyte określenie „niezwłocznie” wskazuje, że przejęcie powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, jednak sam przepis nie określa dodatkowego terminu ani szczegółowego trybu działania organów.

Zakres przedmiotowy obejmuje dwa rodzaje mienia. **Nieruchomości** to składniki majątku, których dotyczy możliwość ujawnienia tytułu własności w księgach wieczystych. **Ruchomości** również podlegają przejęciu, lecz przepis nie wiąże ich z wpisem w księgach wieczystych. W obu przypadkach przejęcie następuje na rzecz Skarbu Państwa, co wskazuje podmiot, na który ma zostać skierowany skutek tej czynności.

Istotnym dokumentem jest protokół przejęcia. W odniesieniu do nieruchomości stanowi on podstawę do wpisu tytułu własności do ksiąg wieczystych. Oznacza to, że dokument przejęcia pełni nie tylko funkcję potwierdzającą dokonanie czynności, lecz także umożliwia ujawnienie tytułu własności nieruchomości w rejestrze. Przepis nie wskazuje natomiast odrębnych wymogów dotyczących treści protokołu ani nie opisuje sposobu przejmowania poszczególnych składników. Jego praktyczne znaczenie polega na wskazaniu organu wykonującego przejęcie, podmiotu, na rzecz którego ono następuje, obowiązku niezwłocznego działania oraz roli protokołu przy wpisie własności nieruchomości.

o przejęciu majątku byłej Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/1991/72/text/U/D19910072Lj.pdf

Przepis określa zasadę, że przekazanie zadań lub składników mienia powinno następować razem z odpowiednimi środkami finansowymi. Jego celem jest powiązanie zakresu przejmowanych obowiązków z pieniędzmi przeznaczonymi na ich wykonywanie albo utrzymanie.

W ust. 1 wskazano, że gminy, przejmując zadania realizowane wcześniej przez wojewódzkie rady narodowe i ich organy, otrzymują jednocześnie środki finansowe przewidziane na te zadania w budżetach wojewódzkich oraz w podziale funduszy celowych. Ust. 2 dotyczy składników mienia komunalnego. Ich przekazaniu powinny towarzyszyć środki przeznaczone na utrzymanie i eksploatację tego mienia, pochodzące z tych samych źródeł.

Ust. 3 odnosi tę regułę do zadań przekazywanych organom terenowej administracji rządowej przez rady narodowe stopnia podstawowego i ich organy. Także w tym przypadku przekazanie obejmuje środki finansowe przewidywane na realizację przejmowanych zadań w budżetach rad narodowych stopnia podstawowego oraz w podziale funduszy celowych.

Ust. 4 rozszerza zastosowanie zasady z ust. 1 na zadania przejmowane od organów znoszonych, a także na zadania powierzone w drodze upoważnienia lub porozumienia, o których mowa w art. 26 ust. 1. Praktyczne znaczenie przepisu polega na tym, że sama zmiana podmiotu wykonującego zadanie nie powinna odbywać się bez przekazania środków związanych z jego realizacją. Analogiczna zależność dotyczy mienia, którego utrzymanie wymaga zapewnienia odpowiedniego finansowania.

Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych.

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/1990/191/text/U/D19900191Lj.pdf

Przepis określa obowiązki organizacyjne związane z przejmowaniem zadań terenowej rządowej administracji specjalnej przez inne podmioty administracji publicznej. Jego celem jest dostosowanie struktur istniejących organów i jednostek do organizacji administracji określonej w ustawach reformujących administrację publiczną.

**Ustęp 1** nakłada obowiązek na ministrów i centralne organy administracji rządowej, które nadzorują wskazane terenowe organy administracji specjalnej. W ramach posiadanych kompetencji mają one zapewnić dostosowanie organizacji tych organów do nowego układu administracyjnego. Przepis wiąże ten obowiązek z przejęciem zadań przez samorządy województw, powiaty, kierowników zespolonych służb, inspekcji i straży działających pod zwierzchnictwem wojewodów oraz kierowników powiatowych służb, inspekcji i straży działających pod zwierzchnictwem starostów. Działania te powinny zostać wykonane w terminie wskazanym w przepisie i w granicach kompetencji właściwych organów.

**Ustęp 2** rozszerza stosowanie tej regulacji na dotychczasowych wojewodów oraz podległe im jednostki organizacyjne. Chodzi o jednostki, których zadania przejmują odpowiednie jednostki samorządu terytorialnego albo wojewodowie. Zwrot „stosuje się odpowiednio” oznacza, że obowiązek dostosowania organizacji znajduje zastosowanie także w tej sytuacji, z uwzględnieniem odmiennych ról tych podmiotów.

Praktyczne znaczenie przepisu polega na wskazaniu podmiotów odpowiedzialnych za przygotowanie struktur do zmiany sposobu wykonywania zadań oraz na powiązaniu zmian organizacyjnych z przekazaniem tych zadań.

Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną.

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/1998/872/text/U/D19980872Lj.pdf

Przepis określa sposób prowadzenia indywidualnych spraw administracyjnych, które zostały wszczęte, lecz nie zostały zakończone, a następnie przechodzą do właściwości organów gmin, powiatów lub samorządów województw. Co do zasady postępowania te przejmują odpowiednio wójtowie, starostowie i marszałkowie województw, chyba że przepisy szczególne przewidują inne rozwiązanie.

Regulacja zachowuje ciągłość postępowania. Zgodnie z ust. 1 pkt 1 wszystkie wcześniej dokonane czynności oraz wydane decyzje administracyjne pozostają w mocy. Nie ma więc potrzeby ponawiania czynności tylko dlatego, że sprawa przeszła do właściwości innego organu.

Ust. 1 pkt 2 i 3 wskazuje organy właściwe do rozpatrywania odwołań od określonych decyzji wydanych przez organy administracji rządowej. Od decyzji wydanych w pierwszej instancji przez terenowe organy administracji rządowej stopnia wojewódzkiego, w sprawach przechodzących do powiatów, odwołania rozpatrują właściwi ministrowie albo kierownicy centralnych organów administracji rządowej. W przypadku decyzji kierowników rejonowych urzędów rządowej administracji ogólnej właściwość zależy od zakresu sprawy. Sprawy z zakresu administracji rządowej rozpatruje wojewoda, a sprawy dotyczące zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego, właściwe terytorialnie samorządowe kolegium odwoławcze.

Ust. 2 i 3 regulują dodatkowe przypadki odwołań. Od decyzji naczelnych dyrektorów okręgów dróg publicznych odwołania rozpatruje Generalny Dyrektor Dróg Publicznych, natomiast od decyzji obwodowych i okręgowych kolejowych inspektorów sanitarnych, wojewódzki inspektor sanitarny.

Terenowe organy administracji rządowej

Terenowe organy administracji rządowej w przepisach

o przejęciu majątku byłej Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.1 przepis

Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych.1 przepis

Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną.2 przepisy