Kodeks karny

Art. 169b Kodeksu karnego wykonawczego (k.k.w.) wprowadza system klasyfikacji skazanych pod dozorem kuratorskim na trzy grupy ryzyka powrotu do przestępstwa: grupę obniżonego ryzyka (A), grupę podstawową (B) oraz grupę podwyższonego ryzyka (C). Celem tego przepisu jest zapewnienie optymalnego oddziaływania resocjalizacyjnego oraz zastosowanie odpowiednich metod kontroli wobec osób objętych dozorem.

#### Grupa obniżonego ryzyka (A)

Do grupy obniżonego ryzyka (A) kwalifikowane są osoby, które:
1. Zostały objęte warunkowym umorzeniem postępowania.
2. Są dotychczas niekarane.
3. Ich właściwości osobiste, warunki środowiskowe, dotychczasowy sposób życia oraz zachowanie po popełnieniu przestępstwa uzasadniają przekonanie, że będą przestrzegać porządku prawnego w okresie próby.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach, kierownik zespołu kuratorskiej służby sądowej lub sędzia może zakwalifikować do tej grupy osoby spełniające przesłanki grupy podstawowej (B).

#### Grupa podwyższonego ryzyka (C)

Do grupy podwyższonego ryzyka (C) kwalifikowane są osoby, które:
1. Są skazane na podstawie art. 64 § 1 i 2 oraz art. 64a Kodeksu karnego.
2. Popełniły przestępstwo podobne po wydaniu wyroku lub w okresie próby.
3. Są uzależnione i skazane za przestępstwo związane z używaniem alkoholu, środków odurzających lub innych podobnie działających środków.
4. Są skazane za przestępstwa przeciwko wolności seksualnej lub obyczajności na szkodę małoletniego, a także za przestępstwa przeciwko wolności seksualnej popełnione w związku z zakłóceniem czynności psychicznych o podłożu seksualnym innym niż choroba psychiczna.
5. Mają zaburzenia psychiczne związane z popełnieniem przestępstwa.
6. Są skazane za stosowanie przemocy w rodzinie i pozostają z osobą pokrzywdzoną we wspólnym gospodarstwie domowym w okresie próby.
7. Są związane z subkulturami przestępczymi lub grupami mającymi związek ze środowiskiem przestępczym.
8. Wymagają intensywnych działań w okresie próby ze względu na dotychczasową karalność, sposób życia, właściwości osobiste i zachowanie w okresie próby.

Dozór nad osobami z tej grupy wykonują kuratorzy zawodowi, chyba że w szczególnie uzasadnionych przypadkach kierownik zespołu kuratorskiej służby sądowej lub sędzia wyrazi zgodę na wykonywanie dozoru przez kuratora społecznego.

#### Grupa podstawowa (B)

Do grupy podstawowej (B) kwalifikowane są osoby, które nie spełniają przesłanek grupy obniżonego ryzyka (A) ani grupy podwyższonego ryzyka (C). W szczególnie uzasadnionych przypadkach, zwłaszcza wobec postępu w procesie resocjalizacji, sędzia może zakwalifikować do tej grupy osoby spełniające przesłanki grupy podwyższonego ryzyka (C).

#### Procedura kwalifikacji i zmiany grupy ryzyka

Kwalifikacji osoby do odpowiedniej grupy ryzyka dokonują kierownik zespołu kuratorskiej służby sądowej i upoważniony sędzia. W przypadku rozbieżności, decydujące jest stanowisko sędziego. W razie zmiany okoliczności lub na podstawie dotychczasowego przebiegu okresu próby, możliwa jest ponowna kwalifikacja skazanego.

#### Obowiązki kuratorów

Kuratorzy sądowi mają określone obowiązki w zależności od grupy ryzyka, do której zakwalifikowany jest skazany. Dla grupy obniżonego ryzyka (A) i podstawowej (B) obowiązki kuratorów są mniej intensywne niż dla grupy podwyższonego ryzyka (C), gdzie wymagane są bardziej systematyczne i ścisłe działania kontrolne oraz współpraca z Policją i innymi instytucjami.

#### Wnioski

Art. 169b k.k.w. wprowadza zróżnicowane podejście do nadzoru nad skazanymi, co ma na celu bardziej efektywne oddziaływanie resocjalizacyjne i prewencyjne. Klasyfikacja skazanych do odpowiednich grup ryzyka pozwala na dostosowanie metod kontroli i wsparcia do indywidualnych potrzeb i zagrożeń, co zwiększa szanse na skuteczną resocjalizację i zmniejszenie ryzyka powrotu do przestępstwa.

Kodeks karny wykonawczy

Kodeks postępowania karnego (kpk)

Art. 261 ustawy o obronie Ojczyzny reguluje kwestie związane z opieką lekarsko-weterynaryjną nad zwierzętami służbowymi oraz kontraktowymi, zarówno w trakcie ich służby, jak i po jej zakończeniu. Przepis ten jest istotny z kilku powodów, które warto omówić szczegółowo.

#### 1. Zakres podmiotowy i przedmiotowy

Przepis ten obejmuje:
- Psy służbowe,
- Psy kontraktowe,
- Konie służbowe,
- Psy służbowe wycofane z użycia,
- Psy kontraktowe wycofane z użycia, które były używane w jednostce wojskowej przez co najmniej 5 lat,
- Konie służbowe wycofane z użycia.

Zakres przedmiotowy obejmuje opiekę lekarsko-weterynaryjną, w tym profilaktykę, diagnostykę, terapię oraz utylizację zwłok zwierząt.

#### 2. Realizacja opieki weterynaryjnej

Opiekę weterynaryjną nad wymienionymi zwierzętami realizują wojskowi lekarze weterynarii w wojskowych gabinetach weterynaryjnych. Gabinety te są zakładami leczniczymi dla zwierząt, zgodnie z ustawą z dnia 18 grudnia 2003 r. o zakładach leczniczych dla zwierząt.

#### 3. Nagłe przypadki

W nagłych przypadkach zagrożenia życia zwierzęcia, wymagających natychmiastowej pomocy, zwierzęta mogą być kierowane do innych zakładów leczniczych dla zwierząt, które nie podlegają Ministrowi Obrony Narodowej. Jest to istotne z punktu widzenia zapewnienia szybkiej i skutecznej pomocy medycznej.

#### 4. Finansowanie opieki weterynaryjnej

Koszty związane z profilaktyką, leczeniem oraz utylizacją zwłok zwierząt pokrywane są ze środków budżetu państwa będących w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej. W przypadku korzystania z usług innych zakładów leczniczych, koszty te są pokrywane na podstawie faktury.

#### 5. Dysponent środków budżetowych

W sprawach dotyczących finansowania opieki weterynaryjnej oraz utylizacji zwłok, właściwy jest dysponent środków budżetu państwa ustanowiony przez Ministra Obrony Narodowej, odpowiedzialny za jednostkę wojskową, w której znajduje się zwierzę.

### Wnioski

Art. 261 ustawy o obronie Ojczyzny jest przepisem kompleksowym, który zapewnia pełną opiekę weterynaryjną nad zwierzętami służbowymi i kontraktowymi, zarówno w trakcie ich służby, jak i po jej zakończeniu. Przepis ten jest istotny z punktu widzenia zapewnienia odpowiednich standardów opieki zdrowotnej dla zwierząt, które pełnią ważną rolę w strukturach wojskowych. Finansowanie tych działań ze środków budżetu państwa podkreśla wagę, jaką państwo przywiązuje do dobrostanu zwierząt służbowych.

Terapia

Terapia w przepisach

Kodeks karny1 przepis

Kodeks karny wykonawczy2 przepisy

Kodeks postępowania karnego (kpk)1 przepis

o obronie Ojczyzny1 przepis