Kodeks postępowania karnego (kpk)

Przepis określa, kto odpowiada za prowadzenie punktu informacyjnego do spraw telekomunikacji oraz w jaki sposób punkt ten funkcjonuje. Zadanie to powierzono Prezesowi UKE. Punkt ma być prowadzony za pośrednictwem własnej strony internetowej, co oznacza, że właśnie ta strona służy do jego obsługi i udostępniania informacji związanych z jego działalnością. Przepis nie wskazuje innych form prowadzenia punktu.

o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych

Przepis pozwala przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu oraz Prezesowi UKE zakwestionować uchwałę dotyczącą uchwalenia planu miejscowego, ale tylko w części odnoszącej się do telekomunikacji. Oznacza to, że te podmioty mogą zaskarżyć ustalenia planu związane z tą dziedziną. Uprawnienie nie obejmuje innych elementów planu, które nie dotyczą spraw telekomunikacyjnych.

Przepis określa zakres spraw regulowanych przez ustawę. Obejmuje on działalność polegającą na zapewnianiu komunikacji elektronicznej, określaną jako „działalność komunikacji elektronicznej”. W jej ramach mieszczą się przede wszystkim działalność telekomunikacyjna oraz świadczenie publicznie dostępnych usług komunikacji interpersonalnej niewykorzystujących numerów.

Działalność telekomunikacyjna obejmuje świadczenie publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych, dostarczanie publicznych sieci telekomunikacyjnych, w tym sieci i usług służących rozpowszechnianiu lub rozprowadzaniu programów radiofonicznych i telewizyjnych, a także świadczenie usług powiązanych. Przepis wskazuje również, że ustawa określa prawa i obowiązki przedsiębiorców komunikacji elektronicznej oraz użytkowników, zasady dostępu do lokalnej sieci radiowej, warunki gospodarowania częstotliwościami, zasobami orbitalnymi i numeracją, a także wymagania dotyczące urządzeń radiowych.

Zakres ustawy obejmuje ponadto zadania związane z obronnością, bezpieczeństwem państwa oraz bezpieczeństwem i porządkiem publicznym. Reguluje także dostęp do satelitarnej usługi publicznej o regulowanym dostępie w ramach systemu Galileo, zasady dostępu telekomunikacyjnego i regulowania rynków komunikacji elektronicznej, warunki świadczenia usługi powszechnej, udogodnienia dla użytkowników końcowych z niepełnosprawnościami oraz przetwarzanie danych i ochronę tajemnicy komunikacji elektronicznej. Określa również funkcjonowanie właściwych organów i ich współdziałanie.

Ustęp 2 wyłącza z działalności telekomunikacyjnej samo umożliwianie korzystania z publicznej sieci telekomunikacyjnej za pośrednictwem lokalnej sieci radiowej, jeżeli ma ono charakter dodatkowy wobec głównej działalności danego podmiotu. Rozróżnienie to wyznacza granicę stosowania przepisów dotyczących działalności telekomunikacyjnej.

Prawo komunikacji elektronicznej

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2024/1221/text/U/D20241221Lj.pdf

Przepis określa zasady wydawania i posługiwania się zaświadczeniem o wpisie do rejestru PT albo rejestru JST. Zaświadczenie wydaje z urzędu Prezes UKE w terminie 7 dni od dokonania wpisu, bez konieczności składania dodatkowego wniosku przez podmiot wpisany.

Dokument powinien zawierać najważniejsze informacje identyfikujące wpis i samo zaświadczenie, w szczególności numer właściwego rejestru, datę wpływu wniosku, datę dokonania wpisu, dane wskazane w odpowiednich przepisach dotyczących rejestru PT albo rejestru JST, informacje o prawach przysługujących podmiotom wpisanym do rejestru, a także datę wydania i sygnaturę zaświadczenia.

Zaświadczenie ma moc dokumentu urzędowego. Jest wydawane w postaci elektronicznej i doręczane za pośrednictwem „PUE UKE”. Podmiot, który je uzyskał, może wielokrotnie pobierać je z tej platformy w formie wydruku. Taki wydruk ma moc równą zaświadczeniu wydanemu przez Prezesa UKE, co pozwala posługiwać się nim także poza środowiskiem elektronicznym.

Przepis przewiduje również publiczną weryfikację zaświadczenia przez stronę podmiotową BIP UKE. Do sprawdzenia dokumentu potrzebne są trzy dane: jego sygnatura, numer z rejestru PT albo rejestru JST oraz data wydania. Rozwiązanie to umożliwia potwierdzenie autentyczności zaświadczenia na podstawie informacji związanych z konkretnym dokumentem.

Najistotniejszą regułą jest pierwszeństwo danych ujawnionych w odpowiednim rejestrze. Jeżeli treść zaświadczenia różni się od danych rejestrowych, wiążące pozostają dane zawarte w rejestrze PT albo rejestrze JST. Zaświadczenie potwierdza więc wpis, ale nie zastępuje danych znajdujących się w rejestrze.

Przepis określa, w jakich sytuacjach Prezes UKE wykreśla przedsiębiorcę telekomunikacyjnego z rejestru PT. Katalog obejmuje zarówno działania samego przedsiębiorcy, jak i zdarzenia lub informacje pochodzące z innych źródeł.

Wykreślenie następuje przede wszystkim na wniosek przedsiębiorcy. Jest również związane z wydaniem decyzji o zakazie wykonywania działalności telekomunikacyjnej albo z uzyskaniem informacji o wykreśleniu przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej lub z Krajowego Rejestru Sądowego. Podstawą wykreślenia może być także prawomocne orzeczenie zakazujące prowadzenia działalności gospodarczej objętej wpisem.

Przepis wiąże wykreślenie również z niewypełnianiem obowiązków informacyjnych, o których mowa w art. 20 ust. 1, przez 2 kolejne lata. Osobno uregulowano sytuację przedsiębiorcy z państwa członkowskiego albo z innego państwa określonego w art. 5 ust. 2. W jego przypadku znaczenie ma upływ terminu zakończenia działalności wskazanego we wniosku o wpis.

**Forma wykreślenia zależy od podstawy.** Wykreślenie z powodów wskazanych w ust. 1 pkt 2, 5 i 6 następuje w drodze decyzji. Dotyczy to zakazu wykonywania działalności, niewypełniania obowiązków informacyjnych przez 2 kolejne lata oraz upływu terminu zakończenia działalności. W pozostałych przypadkach przepis wskazuje podstawę wykreślenia, ale nie określa w tym ustępie, że następuje ono w drodze decyzji. W praktyce regulacja porządkuje przesłanki usunięcia przedsiębiorcy z rejestru i wskazuje, kiedy konieczne jest wydanie rozstrzygnięcia przez Prezesa UKE.

Przepis określa ograniczenia dotyczące ponownego wpisu do rejestru PT oraz wpisu osoby, która wcześniej wykonywała działalność telekomunikacyjną bez wymaganego wpisu.

W pierwszej sytuacji chodzi o przedsiębiorcę telekomunikacyjnego wykreślonego z rejestru PT wskutek decyzji o zakazie wykonywania działalności telekomunikacyjnej. Taki przedsiębiorca nie może uzyskać ponownego wpisu przed upływem okresu, na jaki wydano decyzję. Oznacza to, że czas obowiązywania zakazu wyznacza najwcześniejszy moment, w którym ponowny wpis staje się możliwy. Samo wcześniejsze wykreślenie nie prowadzi więc do bezterminowego wyłączenia możliwości wpisu, ale do czasowego ograniczenia określonego przez okres zakazu.

Druga regulacja dotyczy wnioskodawcy, który w ciągu **3 lat przed złożeniem wniosku** wykonywał działalność telekomunikacyjną będącą działalnością gospodarczą wymagającą wpisu do rejestru PT, mimo że takiego wpisu nie uzyskał. W takim przypadku wnioskodawca nie może uzyskać wpisu. Przepis wiąże tę przeszkodę z dwoma elementami: wykonywaniem działalności bez wymaganego wpisu oraz wystąpieniem tego faktu w okresie trzech lat poprzedzających złożenie wniosku.

Ograniczenie to nie ma zastosowania w sytuacjach określonych w art. 8 ust. 3 lub art. 13 ust. 1 pkt 5. Przepis rozróżnia zatem czasową przeszkodę dotyczącą przedsiębiorcy objętego zakazem oraz przeszkodę związaną z wcześniejszym wykonywaniem działalności bez wpisu, z wyraźnie wskazanymi wyjątkami.

Przepis określa zasady przekazywania Prezesowi UKE informacji potrzebnych do wykonywania jego uprawnień i obowiązków. Obowiązek ten dotyczy przedsiębiorcy komunikacji elektronicznej oraz podmiotu, który uzyskał pozwolenie radiowe, rezerwację częstotliwości lub zasobów orbitalnych albo prawo do wykorzystywania zasobów numeracji. Z obowiązku wyłączono użytkownika rządowego.

Na żądanie Prezesa UKE mogą być przekazywane w szczególności informacje o charakterze finansowym, planowanym rozwoju sieci lub usług oraz istniejącej infrastrukturze telekomunikacyjnej. Jeżeli informacje uzyskane od tych podmiotów okażą się niewystarczające, Prezes UKE może zwrócić się także do innych podmiotów działających na rynku komunikacji elektronicznej lub na rynkach ściśle z nim powiązanych. Takie podmioty mają obowiązek przekazać informacje, jeżeli żądanie jest uzasadnione.

Odrębnie wskazano obowiązek przedsiębiorcy o znaczącej pozycji rynkowej na rynku hurtowym. Na żądanie Prezesa UKE przekazuje on dane księgowe dotyczące rynków detalicznych związanych z tym rynkiem hurtowym.

Żądanie informacji musi być proporcjonalne do celu, któremu służy, oraz zawierać określone elementy: wskazanie obowiązanego podmiotu, datę, zakres żądanych informacji i okres, którego dotyczą, cel, termin przekazania, uzasadnienie oraz pouczenie o zagrożeniu karą, o której mowa w art. 444 ust. 2 pkt 1. Termin nie może być krótszy niż 7 dni i powinien odpowiadać zakresowi żądania. Prezes UKE może również stosować własne formularze, aby ujednolicić i zapewnić spójność pozyskiwanych informacji.

Przepis porządkuje podstawowe pojęcia używane w ustawie i nadaje im określone znaczenie. Obejmuje zarówno uczestników rynku, jak i elementy sieci, urządzenia, usługi oraz rodzaje połączeń. Dzięki temu wskazuje, jak należy rozumieć te terminy w dalszych regulacjach.

Wśród najważniejszych definicji znajdują się **abonent**, **konsument**, **dostawca usług komunikacji elektronicznej** oraz **przedsiębiorca komunikacji elektronicznej**. Przepis rozróżnia także dostarczanie sieci telekomunikacyjnej, dostęp telekomunikacyjny i dostęp do lokalnej pętli abonenckiej. Dostęp telekomunikacyjny może obejmować między innymi sieci, nieruchomości, systemy oprogramowania, bazy danych, interfejsy, usługi sieci wirtualnych i multipleks.

Definicje techniczne dotyczą między innymi infrastruktury telekomunikacyjnej, infrastruktury technicznej, interfejsu, interoperacyjności usług, kolokacji, lokalnej pętli abonenckiej, fal radiowych i częstotliwości zharmonizowanych. Osobno określono znaczenie urządzeń związanych z telewizją cyfrową i radiofonią cyfrową, elektronicznego przewodnika po programach, multipleksu, operatora multipleksu oraz operatora sieci nadawczej.

Przepis wyjaśnia również pojęcia związane z komunikowaniem się, takie jak **komunikat elektroniczny**, **połączenie**, **połączenie głosowe** i **połączenie sieci**, a także rozróżnia numer geograficzny, numer niegeograficzny i numer alarmowy. Obejmuje ponadto powiązane usługi i zasoby, nadużycie w komunikacji elektronicznej, kalkulację kosztów oraz instrukcję rachunkowości regulacyjnej.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na ujednoliceniu terminologii. Przy stosowaniu kolejnych przepisów ustawy wskazane pojęcia należy rozumieć zgodnie z ich definicjami, co pozwala precyzyjnie ustalić zakres obowiązków, uprawnień i analizowanych rozwiązań technicznych.

Przepis ustanawia obowiązek przekazywania Prezesowi UKE danych i informacji dotyczących działalności telekomunikacyjnej. Obowiązek ten dotyczy przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, a także podmiotu wykreślonego z rejestru PT, jeżeli w roku wykreślenia wykonywał działalność telekomunikacyjną. W obu przypadkach przekazywane są dane za poprzedni rok kalendarzowy albo za okres wykonywania działalności w roku, w którym nastąpiło wykreślenie z rejestru.

Termin na przekazanie danych upływa 31 marca. Zakres danych obejmuje w szczególności rodzaj i zakres wykonywanej działalności, wielkość sprzedaży usług telekomunikacyjnych oraz informacje o środkach z doładowań pozostałych na koncie, wobec których w poprzednim roku kalendarzowym wygasło uprawnienie konsumenta, o którym mowa w art. 331 ust. 1. Kwoty te należy wykazać po pomniejszeniu o należny podatek od towarów i usług.

Przekazanie następuje elektronicznie, z wykorzystaniem formularza udostępnionego na PUE UKE. Dokument musi zostać opatrzony kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. O zachowaniu terminu decyduje data wysłania dokumentu wskazana w urzędowym poświadczeniu odbioru, automatycznie udostępnianym przez PUE UKE.

Przepis określa również podział zadań związanych z organizacją tego procesu. Prezes UKE informuje w BIP UKE o adresie strony PUE UKE, minister właściwy do spraw informatyzacji określa szczegółowy zakres danych, a Prezes UKE ustala wzory dokumentów. Odrębna informacja obejmuje między innymi okres, za który jest składana, cel złożenia, dane dostawcy usługi komunikacji głosowej, wysokość środków z doładowań oraz pouczenie, że stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego.

Przepis określa podstawę wprowadzania do stosowania międzynarodowych wymagań i zaleceń dotyczących telekomunikacji. Uprawnienie to przysługuje ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji, który może skorzystać z niego w drodze rozporządzenia. Celem takiego działania ma być zwiększenie efektywności telekomunikacji.

Zakres możliwych wymagań i zaleceń obejmuje w szczególności kwestie bezpieczeństwa i prawidłowości telekomunikacji, gospodarowania zasobami numeracji, częstotliwościami oraz zasobami orbitalnymi. Przepis wskazuje organizacje, które mogą ustanawiać takie dokumenty. Są to: CEPT, ETSI, CENELEC, IEC, ITU oraz NAC. Użycie sformułowania „w szczególności” oznacza, że wymienione organizacje nie tworzą zamkniętej listy.

Przy wprowadzaniu tych wymagań i zaleceń należy brać pod uwagę jednakowe traktowanie podmiotu polskiego i podmiotu obcego. Zasada ta ma zastosowanie, jeżeli wiążące Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowe, w tym wiążące uchwały organizacji międzynarodowych ustanowionych tymi umowami, przewidują jednakowe traktowanie tych podmiotów.

Ustęp 2 wprowadza skróconą nazwę „przepisy międzynarodowe” dla wymagań i zaleceń, o których mowa w ust. 1. W praktyce przepis tworzy mechanizm, dzięki któremu specjalistyczne rozwiązania międzynarodowe mogą zostać objęte stosowaniem na podstawie rozporządzenia ministra, a jednocześnie wskazuje obszary, których mogą dotyczyć, oraz warunek związany z równością traktowania podmiotów.

Przepis określa zasady rejestrowania działalności telekomunikacyjnej oraz sposób prowadzenia i udostępniania właściwych rejestrów. Działalność telekomunikacyjna, jeżeli jest działalnością gospodarczą, ma status działalności regulowanej i podlega wpisowi do „rejestru PT”, czyli rejestru przedsiębiorców telekomunikacyjnych.

Obowiązek wpisu obejmuje również przedsiębiorców telekomunikacyjnych z innych państw członkowskich Unii Europejskiej oraz państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu, będących stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym. Dotyczy to także przedsiębiorcy z państwa, które zawarło z Unią Europejską i jej państwami członkowskimi umowę regulującą swobodę świadczenia usług, jeżeli czasowo świadczy usługi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na zasadach określonych w odpowiednich przepisach lub umowie.

Odrębny obowiązek dotyczy działalności w zakresie telekomunikacji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego, która nie jest działalnością gospodarczą. Jeżeli jest prowadzona na własną rzecz, w imieniu innych jednostek na podstawie porozumienia albo w formie wyodrębnionej, wymaga wpisu do „rejestru JST”. Przepis wskazuje przykładowe formy takiej działalności, w tym związek, stowarzyszenie, fundację, porozumienie komunalne, spółkę kapitałową lub spółdzielnię z udziałem jednostki samorządu terytorialnego.

**Prezes UKE prowadzi oba rejestry w systemie teleinformatycznym.** Rejestr PT i rejestr JST są jawne oraz udostępniane w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej BIP UKE. Przepis wyłącza także stosowanie art. 60 ustawy, o której mowa w ust. 6.

Przepis określa wymagania dotyczące wniosku o wpis do rejestru PT. Wpis jest dokonywany na wniosek przedsiębiorcy albo innego podmiotu uprawnionego do wykonywania działalności gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów. Wniosek powinien zawierać dane pozwalające zidentyfikować wnioskodawcę, w tym jego firmę lub nazwę, siedzibę i adres, formę prawną oraz numer NIP albo numer właściwego rejestru, jeżeli został nadany.

We wniosku wskazuje się także osobę wyznaczoną do kontaktu z Prezesem UKE, podając jej imię, nazwisko, adres do korespondencji, adres poczty elektronicznej i numer telefonu. Konieczne jest opisanie sieci telekomunikacyjnej, usługi telekomunikacyjnej lub usług powiązanych, których dotyczy wniosek, a także określenie planowanej daty rozpoczęcia działalności i obszaru jej wykonywania. Wnioskodawca podaje również adres swojej strony internetowej, jeżeli ją posiada. Przedsiębiorca telekomunikacyjny z państwa członkowskiego albo innego państwa określonego w art. 5 ust. 2 wskazuje dodatkowo planowaną datę zakończenia działalności.

Wniosek musi zawierać oświadczenie osoby uprawnionej do reprezentowania wnioskodawcy. Oświadczenie potwierdza prawdziwość danych oraz znajomość i spełnianie warunków wykonywania działalności telekomunikacyjnej wynikających z ustawy. Złożenie fałszywego oświadczenia wiąże się ze świadomością odpowiedzialności karnej wskazanej w przepisie. Zamieszczona w ustawie treść oświadczenia zastępuje pouczenie organu uprawnionego do jego odebrania. Praktyczne znaczenie przepisu polega na określeniu kompletnego zakresu informacji i formalnego potwierdzenia, które są wymagane przy zgłaszaniu działalności do rejestru PT.

Przepis określa wymagania dotyczące wpisu jednostki samorządu terytorialnego do rejestru JST, jeżeli wykonuje ona działalność w zakresie telekomunikacji. Wpis następuje na wniosek jednostki. Wniosek powinien identyfikować wnioskodawcę, obejmując jego nazwę, siedzibę, adres, numer NIP oraz identyfikator w rejestrze „TERYT”. Należy także wskazać formę prawną prowadzenia działalności, a jeżeli działalność jest prowadzona w formie wyodrębnionej, również firmę lub nazwę właściwego podmiotu.

Istotną częścią wniosku jest opis działalności, której dotyczy zgłoszenie, oraz określenie obszaru jej wykonywania i planowanej daty rozpoczęcia. Wniosek musi ponadto zawierać numer i datę podjęcia uchwały organu stanowiącego jednostki o rozpoczęciu działalności. Przewidziano również wskazanie osoby wyznaczonej do kontaktu z Prezesem UKE, wraz z jej imieniem i nazwiskiem, adresem do korespondencji, adresem poczty elektronicznej i numerem telefonu.

Wnioskodawca składa także oświadczenie osoby uprawnionej do reprezentowania jednostki. Oświadczenie potwierdza zgodność danych z prawdą oraz znajomość i spełnianie warunków wykonywania działalności wynikających z ustaw wskazanych w jego treści. Złożenie oświadczenia następuje ze świadomością odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, a sama klauzula zastępuje pouczenie organu uprawnionego do jego odebrania. W praktyce przepis wyznacza kompletny zakres informacji i potwierdzeń wymaganych przy ubieganiu się o wpis.

Przepis określa sposób i terminy dokonywania wpisu do rejestru PT albo rejestru JST przez Prezesa UKE. Wpis powinien zostać dokonany w terminie do 3 dni roboczych od dnia wpływu wniosku albo od dnia jego uzupełnienia. Oznacza to, że uzupełnienie braków może wyznaczać początek biegu terminu na dokonanie wpisu.

Jeżeli wniosek nie zawiera danych lub oświadczenia wymaganych na podstawie art. 6 ust. 1 i 2 albo art. 7 ust. 1 i 2, Prezes UKE wzywa wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Wezwanie powinno zostać wysłane niezwłocznie, jednak nie później niż przed upływem terminu na dokonanie wpisu. Termin wyznaczony na uzupełnienie nie może być krótszy niż 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Brak uzupełnienia w wyznaczonym terminie powoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

**Znaczenie praktyczne ma także brak wpisu w terminie.** Jeżeli Prezes UKE nie dokona wpisu w ciągu 3 dni roboczych, wnioskodawca może rozpocząć wykonywanie działalności telekomunikacyjnej. Zasada ta nie obejmuje przypadków, w których wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia wniosku na podstawie ust. 2.

Prezes UKE korzysta przy weryfikacji wniosku z danych zawartych w publicznie dostępnych rejestrach elektronicznych. Jeżeli dane z takiego rejestru różnią się od informacji podanych we wniosku, przyjmuje dane z rejestru i informuje o tym wnioskodawcę. Ponadto z urzędu prostuje wpisy zawierające oczywiste błędy albo niezgodności ze stanem faktycznym.

Telekomunikacja

Telekomunikacja w przepisach

Kodeks postępowania karnego (kpk)1 przepis

o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych2 przepisy

Prawo komunikacji elektronicznej12 przepisów

Prawo ochrony środowiska1 przepis