Taryfa

Taryfa w rozumieniu ustawy „Prawo energetyczne” to uporządkowany zestaw informacji, na podstawie którego określa się odpłatne zasady korzystania z usług przedsiębiorstwa energetycznego. Obejmuje przede wszystkim ceny oraz stawki opłat, a także warunki, na jakich te ceny i stawki mają być stosowane.

Taryfa nie jest więc samą tabelą cen. Jej elementem są również reguły wskazujące, w jakich sytuacjach poszczególne ceny lub opłaty znajdują zastosowanie. Dokument ten przygotowuje przedsiębiorstwo energetyczne, czyli podmiot działający w zakresie działalności energetycznej. Następnie taryfa jest wprowadzana jako obowiązująca dla odbiorców określonych w jej treści, a sposób jej wprowadzenia musi odpowiadać trybowi przewidzianemu w ustawie.

W praktyce taryfa porządkuje relację między przedsiębiorstwem energetycznym a odbiorcami. Pozwala ustalić, jakie należności mogą być pobierane oraz według jakich warunków należy je stosować. Z punktu widzenia odbiorcy wskazuje zatem nie tylko wysokość ceny lub stawki opłaty, lecz także zakres podmiotowy, czyli to, kogo obejmuje, oraz zasady stosowania poszczególnych postanowień. Z punktu widzenia przedsiębiorstwa stanowi podstawę przedstawienia odbiorcom jednolitych i określonych reguł rozliczeń.

Istotne jest również to, że taryfa staje się obowiązująca nie wobec wszystkich odbiorców bez wyjątku, lecz wobec tych, którzy zostali w niej wskazani. Jej znaczenie wynika z połączenia trzech elementów: określenia cen i stawek, opisania warunków ich stosowania oraz wprowadzenia takiego zestawu zasad w ustawowo określonym trybie. Dzięki temu taryfa pełni funkcję instrumentu organizującego stosowanie opłat w obszarze energetyki.