Tankowanie gazu ziemnego

Tankowanie gazu ziemnego to czynność polegająca na napełnianiu zbiornika pojazdu samochodowego paliwem gazowym przeznaczonym do jego napędu. W rozumieniu ustawy „Elektromobilność i paliwa alternatywne” chodzi o gaz ziemny wykorzystywany w jednej z dwóch postaci: jako sprężony gaz ziemny, oznaczany skrótem CNG, albo jako skroplony gaz ziemny, oznaczany skrótem LNG.

Istotą tego pojęcia jest połączenie kilku elementów:

• musi dochodzić do napełnienia zbiornika pojazdu samochodowego,
• wykorzystywanym paliwem ma być CNG albo LNG,
• gaz ma służyć do napędu tego pojazdu,
• dopuszczalne jest także paliwo pochodzące z biometanu.

Definicja obejmuje więc samo uzupełnianie paliwa w pojeździe, a nie ogólnie każde posługiwanie się gazem ziemnym. Znaczenie ma zarówno rodzaj gazu, czyli jego sprężona lub skroplona postać, jak i jego przeznaczenie. Gaz musi być paliwem napędowym dla pojazdu, którego zbiornik jest napełniany. Sam fakt, że substancja jest gazem ziemnym albo pochodzi z biometanu, nie wystarcza, jeżeli nie jest przeznaczona do napędu pojazdu samochodowego.

Włączenie biometanu oznacza, że dla zastosowania tego terminu nie jest konieczne, aby gaz pochodził wyłącznie ze źródeł tradycyjnie kojarzonych z gazem ziemnym. Jeżeli został wykorzystany jako CNG lub LNG i służy do napędu pojazdu, mieści się w zakresie omawianego pojęcia.

W ustawie definicja porządkuje sposób rozumienia czynności związanych z wykorzystaniem paliw alternatywnych w transporcie. Ma znaczenie praktyczne przy opisywaniu infrastruktury i usług umożliwiających zasilanie pojazdów gazem ziemnym. Pozwala odróżnić tankowanie gazu ziemnego od tankowania innych paliw oraz od czynności dotyczących samego wytwarzania, przechowywania lub transportowania gazu. O tym, czy dana czynność jest tankowaniem gazu ziemnego w rozumieniu ustawy, decyduje zatem łączne spełnienie wskazanych warunków.