Tama

Tama, w rozumieniu ustawy „Odpady wydobywcze”, to określony rodzaj obiektu budowlanego związanego ze stawem osadowym. Jej podstawową funkcją jest zatrzymywanie albo zamykanie w tym stawie wody technologicznej lub odpadów wydobywczych. Chodzi więc o konstrukcję, która służy do ograniczenia przemieszczania się tych substancji i utrzymania ich w przeznaczonym do tego obszarze.

Z ustawowej definicji wynikają najważniejsze elementy tego pojęcia:

• tama musi być obiektem budowlanym, a więc nie chodzi o dowolną naturalną przeszkodę, usypisko czy tymczasowe nagromadzenie materiału;
• jej przeznaczeniem musi być zatrzymanie lub zamknięcie wody technologicznej albo odpadów wydobywczych;
• obiekt musi pozostawać w związku ze stawem osadowym, czyli miejscem, w którym takie materiały są gromadzone i odseparowywane.

Wystąpienie wszystkich tych cech ma znaczenie dla zakwalifikowania danego obiektu jako tamy na potrzeby ustawy. Nie każda konstrukcja zatrzymująca wodę będzie zatem tamą w tym znaczeniu. Decydujące są jednocześnie jej budowlany charakter, funkcja oraz przeznaczenie dla stawu osadowego. Podobnie sama obecność odpadów wydobywczych w pobliżu obiektu nie wystarcza, jeśli obiekt nie jest przeznaczony do ich zatrzymywania lub zamykania.

Praktycznie tama stanowi element infrastruktury służącej do kontrolowanego gromadzenia wody technologicznej lub odpadów wydobywczych. Definicja porządkuje terminologię stosowaną w ustawie i pozwala odróżnić taki obiekt od innych budowli lub urządzeń występujących w gospodarowaniu odpadami wydobywczymi. Dzięki temu wiadomo, jak rozumieć określenie „tama”, gdy pojawia się ono w przepisach dotyczących stawów osadowych i obiektów związanych z tym sposobem gromadzenia materiałów.